بررسی رابطة نمادپردازیهای عرفانی دو اثر ئیچینگ و فنگشنینآی با منطقالطیر عطار؛ (سیمرغ، بط، خروس، غاز و درنا)
نویسندگان
1 دانشکده علوم انسانی سمنان- گروه ادیان و عرفان- مدیر گروه و استادیار
2 ادیان و عرفان، عرفان اسلامی/ دانشگاه سمنان
doi
10.30495/mmlq.2021.680948چکیده
منظومههای رمزی و تمثیلی، که از شاهکارهای ادبی ایران زمین محسوب میشوند، نمونههایی در سرزمینهای دیگر، نظیر دو اثر از مشرق زمین به نامهای ئیچینگ و فنگشنینآی دارند. پژوهش حاضر به شیوة تحلیلی ـ تطبیقی در نظر دارد به مقایسه و مطابقت منطقالطیر با این دو کتاب بپردازد. در هر سه اثر از پرندگانی چون سیمرغ، بط، خروس، غاز و درنا در حوزة سیروسلوک عرفانی سخن به میان آمده است. با توجه به قدمت این دو کتاب و تحقیقات انجام شده میتوان گفت که چینیان در حوزة مذهب و برخی صنایع، متأثر از ایران پیش از اسلام بودهاند، اما پس از اسلام در حوزة فرهنگی و تجاری، هنر، نمادپردازی، داستانهای ادبی و عرفانی، سبکهای نگارش در متون نظم و نثر شباهتهای زیادی میان آنان وجود دارد و در این میان، عطار مستثنی از این امر نبوده است. نتایج به دست آمده حاکی از آن است که شباهتهایی میان الگوها، کنشها و تناسبهای (توجه به سیروسلوک، طهارت، تهذیب باطنی، دوری از خودفریفتگی، توجه به غایتالغایات و تحمل مشکلات و مصائب سلوک با اشراف اندیشه ابدیّت و جاودانگی) میان پرندگان یادشده در هر دو فرهنگ و ادب عرفانی وجود دارد.