چالشها و راهکارهای حقوقی تنظیمگری صوتوتصویر فراگیر در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه حقوق عمومی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه ازاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه حقوق عمومی و بینالملل، دانشکدۀ علوم انسانی و حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jplsq.2023.362209.3354چکیده
صوتوتصویر فراگیر که مولود شبکه های همگراست چالش هایی در نهادهای مختلف در کشور ایجاد کرده است. به گونه ای که نیاز به تنظیم گری بخشی در این حوزه را به خوبی میتوان درک کرد. تنظیم گری رسانه به علت تعدد و تداخل قانونی وظایف نهادهای مختلف در حوزۀ پهنای باند و تولید محتوا منجر به اختلافاتی میان سازمان صداوسیما و دولت (وزارت ارتباطات، و وزارت کشور) به عنوان متولی اصلی اینترنت در کشور شده است. در این مقاله سعی شده است با چالش های اصلی تنظیم گری در حوزۀ صوتوتصویر فراگیر مورد ارزیابی قرار گیرد و راهکارهایی ارائه شود. این هدف با مطالعات کتابخانه ای و اسنادی در خصوص این قوانین و مقررات انجام گرفته و سعی شده است به این سؤال پاسخ داده شود که، چالش های قانونی صوتوتصویر فراگیر در ایران چه است؟ راه برون رفت از آن چگونه فراهم می گردد؟ به نظر میرسد عدم تعریف دقیق قانونی صوتوتصویر فراگیر، انحصار تنظیم گری صوتوتصویر در صداوسیما صرفاً بر اساس یک نظریۀ تفسیری، مشارکت نداشتن قوۀ مجریه در تنظیمگری صوتوتصویر، نادیدهگرفتن قوانین صدور مجوز در وزارت ارشاد، نبود ضمانت اجرای قهری توسط وزارت ارشاد و جرم انگاری عدم اخذ مجوز صوتوتصویر فراگیر در ساترا، کمکاری شورای عالی فضای مجازی و عدم توجه به مشارکت بخش خصوصی از مهمترین چالشها در این حوزه است بنابراین باید با ایجاد یک تنظیم گر قانونمند، هماهنگ و نهادینه، سیاست گذاری در راستای همگرایی طی دو مرحلۀ کوتاه مدت و بلندمدت همراه با اعمال نظارت پسینی صدور مجوز عملیاتی شده و تصریح مرجع قانونی جرمانگاری صوتوتصویر فراگیر و افزایش ضمانت اجرای کیفری در این حوزه تصحیح گردد.