بررسی وضعیت محیط¬زیستی شهرستان شادگان در راستای توسعه پایدار منطقه¬ای براساس مدل DPSIR

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای، گروه محیط¬زیست، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

2 دانشیار گروه محیط¬زیست، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران. * (مسوول مکاتبات)

doi
چکیده

زمینه و هدف: توسعه پایدار منطقه‌ای به‌عنوان یک پارادایم جهانی، به دنبال راه‌هایی برای مقابله بر تهدیدات محیط­زیستی است و هدف آن افزایش تعاملات بین جامعه و طبیعت است. این مطالعه به بررسی وضعیت محیط­زیستی شهرستان شادگان از دریچه توسعه پایدار منطقه‌ای با استفاده از چارچوب DPSIR می­پردازد روش بررسی: برای دستیابی به این هدف در سال 1403، ابتدا چارچوب مفهومی با استفاده از تحلیل اسناد،  تحقیقات کتابخانه­ای، بازدید میدانی و مصاحبه با کارشناسان تدوین شد. برای تجزیه و تحلیل آسیب‌پذیری محیط‌زیست شهرستان شادگان، از تکنیک DPSIR استفاده گردید. یافته­ها: هفت نیروی محرکه موثر بر شهرستان شناسایی شد، که شامل فعالیت کشاورزی، توسعه صنایع پایه، توسعه شهری، تغییرات اقلیمی، پسماند، توسعه راه‌های ارتباطی و عدم هماهنگی در مدیریت یکپارچه شهری است. این نیروها به‌طور مستقیم و غیرمستقیم بر منابع طبیعی، تنوع زیستی و منابع اقتصادی-اجتماعی تاثیر می­گذارد. بحث و نتیجه­گیری: با توجه به نتایج، رویکرد یکپارچه و همکاری بین نهادهای مختلف برای مدیریت چالش‌ها و بهبود وضعیت محیط‌زیست و کیفیت زندگی ساکنان شهرستان شادگان ضروری می­باشد. چارچوب DPSIR این مطالعه روابط میان نیروهای محرکه، فشارها و پیامدهای محیط‌زیستی را روشن می­کند و راهکارهای عملی برای بهبود شرایط ارایه می­دهد. در نتیجه یافته‌ها نقشه­ای برای مدیریت پایدار منابع طبیعی و ارتقای استاندارهای زندگی در شهرستان شادگان ارایه می­دهدکه به طور بالقوه  به­عنوان  الگویی برای توسعه پایدار منطقه‌ای در سایر مناطق مشابه عمل می­کند.