رویکرد نهادهای معاهدهمحور سازمان ملل متحد به الزامآوری اقدامات موقتی در پرتو دکترین و رویه قضایی بینالمللی
نویسندگان
1 استادیار حقوق بینالملل پردیس فارابی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار حقوق بینالملل پردیس فارابی دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل پردیس فارابی دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22054/qjpl.2019.34842.1920چکیده
نهادهای معاهدهمحور حقوق بشری سازمان ملل متحد با رسیدگی به شکایاتی که بر اساس فرآیند طرح مکاتبات فردی علیه دولتهای عضو طرح میگردند، نقش بسیار مهمی را در تشویق و ارتقای پیروی از تعهدات حقوق بشری ایفا میکنند. این نهادها علیرغم عملکرد شبهقضایی خود میتوانند بهمنظور مصون نگهداشته شدن حقوقی که مکاتبهکننده مدعی نقض آن است و تا زمان صدور نظرات نهایی راجع به ماهیت مکاتبه، اقدامات موقتی صادر کنند. نظر به اینکه نظرات نهایی نهادهای معاهدهمحور حقوق بشری به خودی خود الزامآور نیستند و با توجه به اینکه در اسناد مؤسس و قواعد رسیدگی این نهادها به ارزش حقوقی اقدامات موقتی اشاره نشده است، این سؤال قابل طرح است که آیا اقدامات موقتی صادره توسط این نهادها برای دولتهای عضو الزام حقوقی ایجاد میکنند؟ این مقاله، الزامآوری اقدامات موقت صادره توسط نهادهای معاهدهمحور سازمان ملل متحد را در پرتو دکترین حقوقی و رویه این نهادها مورد بررسی قرار میدهد.