تغییرات آب و هوایی و اقدامات در جهت سازگاری با آن: در کشورهای سوئد و نروژ
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، واحد ماهشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، ماهشهر، ایران. * (مسوول مکاتبات)
2 گروه محیط زیست، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف : تغییرات آب و هوایی حلقه واسط میـان تخریـب و آلودگی محیط زیست از یـک سـو و بـه خطـر افتـادن حیات انسانها و کره خاکی از سوي دیگر است. بـهایـن معنا کهاین پدیده، از یک طرف، معلول تخریب محیط زیسـت اسـت و از سـوي دیگـر عـاملی بـراي تهدیـد موجودیت انسان، لذا بـا قطـع ایـن زنجیـره، تهدیدات زیست جمعی، از سر انسـان تـا حـد زیـادي رخت بر میبندد. هدف از این پژوهش مطالعه اقدامات کشورهای سوئد و نروژ در جهت سازگاری با تغییرات اقلیمی است. روش بررسی :این مطالعه به لحاظ ماهیت توصیفی- تحلیلی، از لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ داده کیفی به شمار میرود. روش گردآوری اطلاعات از طریق مطالعه اسناد، مدارک، مقالات و کتب دراین زمینه میباشد که در سال ۱۴۰۲ انجام شده است. یافتهها : در سوئد اقداماتی به مانند برگزاری کنفرانسهاو کمپینهای مختلف در خصوص حفاظت از محیط زیست، جایگزین کردن منابع انرژی تجدیدپذیر به جای سوختهای فسیلی، ایجاد شهرهای سبز، برقی کردن اتوبوسها، قطارها، مترو و ترامواها، معرفی سازگاری آب به عنوان مکملی برای کاهش، پیش بینی مخاطرات طبیعیآینده با استفاده از سناریوها، استفاده از ابزارها و منابع جهت حرکت به سمت ریسکسازی، تاکید بر دانش تخصصی اجرا میگردد. در نروژ اقداماتی به مانند سیاستهای تنبیهی اخذ مالیاتهای سنگین از صنایع آلاینده در بخش صنعت و کشاورزی، اقدامات تشویق کننده برای استفاده از انرژیهای پاک، کمک به توسعه فناوریهای مرتبط با جایگزین نمودن انرژیهای پاک، استفاده از هیدروژن برای کربن زدایی از بخش صنایع آلاینده، فناوری اخذ و ذخیره سازی کربن نیز یک فناوری بسیار بالا برای کربن زدایی از صنایع است که نروژ تجربه 25 سالهای دراین صنعت دارد، توسعه واردات خودروهای صرفا الکتریکی اجرا میگردد. سیاست جذب و ذخیره کربن(CCS) نروژ تاکنون در پنج مرحله متمایز تکامل یافته است. بحث و نتیجهگیری : توسعه پایدار" یک اولویت دائمی و محوری در سیاست داخلی و خارجی در کشورهای نروژ و سوئد میباشد که جلوهای مهم از نحوه حکمرانی این دو کشور است. بخش اعظمی از برنامههای توسعه دولتهایاین دو کشور در چارچوب مفهوم کلان توسعه پایدار و مصادیق آن همچون تلاش برای "مقابله با تغییرات اقلیمی ناشی از انتشار گازهای گلخانهای"، "تحقق صد درصدی تامین انرژی کشور از منابع تجدید شونده"،"استفاده از فناوریهای نوین و پاک در تولید محصولات و فرآوردههای غذایی"، توجه به "پاکیزگی و بهره برداری صحیح و بهینه از اقیانوسها" و همچنین عضویت و نقش فعالانه در پیمانهای جهانی و منطقهای همچون "معاهده جهانی پاریس" یا "توافق سبز اروپایی" میباشد.
