بازنمایی گذار عرفانی ابوسعید ابوالخیر در چارچوب نظریه مناسکگذار
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور
2 دانشآموخته زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور
doi
10.30495/mmlq.2021.1938786.2852چکیده
پژوهشهای مناسکی، گفتمان میانرشتهای و گستردهای است که شاخههای مختلف و متنوعی از علوم انسانی را دربرمیگیرد. بر اساس نظریه مناسکگذار، ساختار نمادین این آیینهای کهن و اسطورهای در فرهنگهای مختلف، دارای الگویی مشخص است. هدف از پژوهش حاضر به روش تحلیلی ـ توصیفی، پاسخگویی به این پرسش است که گذار عرفانی ابوسعید ابوالخیر که در متنهای کهنی همچون تذکرةالاولیاء عطار و اسرارالتوحید محمّدبن منوّر بازتاب یافته است، تا چه اندازه با الگوی نظریة مناسکگذار همخوانی دارد؟ گذار عرفانی ابوسعید ابوالخیر با الگوی سه مرحلهای وَنجَنِپ (گسست، گذار، پیوند دوباره) همخوانی دارد و ساختار عرفانی سلوک وی که طی گذاری سخت و منسکگونه و بر اساس ویژگیهای اعتقادی و عملی منحصر به فردی شکل گرفته است، در نهایت به یک ضدّ ساختار در تصوف آن روزگار تبدیل میشود.