تناسب هندسی در متون زرتشتی و شاهنامه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی (گرایش ادبیات حماسی)، دانشگاه تهران
2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران
doi
10.30495/mmlq.2022.688165چکیده
آفرینش خداوند بر مبنای تناسباتی است که تنها برخی از آنها برای انسان آشکار شده است. در میان تناسبهایی که در شکل و عمل کرد آفریدهها وجود دارد، تناسبات هندسی از لحاظ زیبایی بصری و استحکام ساختاری، اهمیت فراوان دارد. هدف از پژوهش حاضر به روش توصیفی ـ تحلیلی، بررسی شواهدی از تناسب هندسی در متون زرتشتی و شاهنامه و بررسی ابعاد یا اشکال هندسی که به صراحت در متن بیان شده و پاسخ دادن به این پرسش که تناسب هندسی ذکر شده در این متون از چه نوعی است و تا چه اندازه با مفهوم کنونی این تناسبها همخوانی دارد. نتیجه پژوهش نشان میدهد که در متون زرتشتی و شاهنامه شواهدی از تناسب هندسی مربع و دایره در نخستین آفریدههای اهورایی و در برخی سازههای بشری وجود داشته است. اینگونه به نظر میرسد که این تناسبهای اساطیری با مفهوم فعلی آنان نیز قابل توجیه است؛ زیرا هرگاه وجه روحانی یک پدیده غالبتر باشد، شکل هندسی آن به دایره نزدیکتر است. همچنین در جایی که سخن از عالم جسم به میان میآید، شواهدی از تناسب هندسی مربع یافت میشود.