مقایسه¬ی روش¬های حداکثر احتمال و فازی برای تهیه نقشه پوشش اراضی حوزه شهری بهشهر
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته محیط زیست (گرایش ارزیابی و آمایش سرزمین)، دانشگاه پیام نور، تهران. ایران.
2 استادیار، گروه کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. *(مسوول مکاتبات)
3 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس نور، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف: نقشههای کاربری اراضی از مهمترین نقشهها برای برنامهریزی استفاده از سرزمین است که امروزه به طور وسیعی توسط تصاویر ماهوارهای تهیه میشوند. طبقهبندي كاربري پوشش اراضي با استفاده از این تصاوير يكي از مهمترين كاربردهاي سنجش از دور است و امروزه، الگوريتمهاي زيادي به منظور تهيه نقشه پوشش اراضي توسعه يافته است که هر کدام از دقت خاصی برخوردارند. هدف از تحقیق حاضر، مقایسه دقت طبقهبندی روش حداکثر احتمال و فازی در تهیه نقشه کاربری اراضی در حوزه شهری بهشهر استان مازندران است. روش بررسی: ابتدا تصویر ماهواره لندست مربوط به اردیبهشت سال 1394 تهیه و پس از تصحیح هندسی و ارتفاعی در محیط نرم افزار Erdas Imagine، طبقه بندی تصاویر به روش نظارت شده با خوارزمیک حداکثر احتمال و فازی در حوزه شهری بهشهر استان مازندران انجام پذیرفت. دقت طبقهبندی نیز با شاخص کاپا و صحت کلی بررسی شد و مقایسه دقت طبقهبندی صورت گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که در هر دو روش بیش ترین بخش از منطقه را اراضی پهن برگ و کم ترین آن را اراضی شهری به خود اختصاص داده است. همچنین مقایسه دقت طبقهبندی با دو روش نشان داد که روش حداکثر احتمال با ضریب کاپا 87/0 و صحت کلی 52/89% نسبت به روش فازی با ضریب کاپا 86/0 و صحت کلی 57/88% از دقت طبقه بندی بیش تری برخوردار است. بحث و نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان دهنده این امر است که علیرغم بالا بودن قدرت تصاویر لندست در تهیه نقشه پوشش اراضی، لازم است تا با استفاده از روشهای مختلف طبقهبندی، بهترین روش از حیث دقت برای تهیه نقشه پوشش اراضی استفاده شود.