مقایسه¬ی روش¬های حداکثر احتمال و فازی برای تهیه نقشه پوشش اراضی حوزه شهری بهشهر

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته محیط زیست (گرایش ارزیابی و آمایش سرزمین)، دانشگاه پیام نور، تهران. ایران.

2 استادیار، گروه کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. *(مسوول مکاتبات)

3 استادیار، گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تربیت مدرس نور، ایران.

doi
چکیده

زمینه و هدف: نقشه­های کاربری اراضی از مهم­ترین نقشه­ها برای برنامه­ریزی استفاده از سرزمین است که امروزه به طور وسیعی توسط تصاویر ماهواره­ای تهیه می­شوند. طبقه­بندي كاربري پوشش اراضي با استفاده از این تصاوير يكي از مهم­ترين كاربردهاي سنجش از دور است و امروزه، الگوريتم­هاي زيادي به منظور تهيه نقشه پوشش اراضي توسعه يافته است که هر کدام از دقت خاصی برخوردارند. هدف از تحقیق حاضر، مقایسه دقت طبقه­بندی روش حداکثر احتمال و فازی در تهیه نقشه کاربری اراضی در حوزه شهری بهشهر استان مازندران است. روش بررسی: ابتدا تصویر ماهواره لندست مربوط به اردیبهشت سال 1394 تهیه و پس از تصحیح هندسی و ارتفاعی در محیط نرم افزار Erdas Imagine، طبقه بندی تصاویر به روش نظارت شده با خوارزمیک حداکثر احتمال و فازی در حوزه شهری بهشهر استان مازندران انجام پذیرفت. دقت طبقه­بندی نیز با شاخص کاپا و صحت کلی بررسی شد و مقایسه دقت طبقه­بندی صورت گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که در هر دو روش بیش ترین بخش از منطقه را اراضی پهن برگ و کم ترین آن را اراضی شهری به خود اختصاص  داده است. همچنین مقایسه دقت طبقه­بندی با دو روش نشان داد که روش حداکثر احتمال با ضریب کاپا 87/0 و صحت کلی 52/89% نسبت به روش فازی   با ضریب کاپا 86/0 و صحت کلی 57/88% از دقت طبقه بندی بیش تری برخوردار است. بحث و نتیجه گیری: نتایج تحقیق حاضر نشان دهنده این امر است که علی­رغم بالا بودن قدرت تصاویر لندست در تهیه نقشه پوشش اراضی، لازم است تا با استفاده از روش­های مختلف طبقه­بندی، بهترین روش از حیث دقت برای تهیه نقشه پوشش اراضی استفاده شود.