بهینه¬سازی زنده¬مانی باکتری غیر بومی تجزیه¬گر موثر نفت خام در حامل¬های مختلف
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی مدیریت منابع خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
2 دانشیار، گروه علوم خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران. *(مسوول مکاتبات)
3 دانشیار، گروه علوم خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران.
doi
چکیده
زمینه و هدف : این پژوهش با هدف امکانسنجی معرفی حامل مناسب باکتریهای موثر غیربومی تجزیهکننده نفت خام و بهینهسازی فاکتور رطوبت و دمایی مناسب برای حامل مذکور بهمنظور نگهداشت باکتریهای مورد نظر انجام شد. روش بررسی : بدین منظور سه حامل پیت، سبوس و بیوچار انتخاب و پس از تلقیح باکتری غیر بومی موثر در دوره 6 ماهه، تعداد باکتریها پایش شد. علاوه بر آن، دو سطح رطوبتی ظرفیت زراعی و 70% ظرفیت زراعی و دو سطح دمایی 4 و 25 درجه سلسیوس بر روی ماندگاری باکتری سودوموناس آئروژینوزا ، اعمال و بررسی شد. یافتهها: هر سه حامل ابتدا در زمانهای دو هفته(سبوس و بیوچار) و یکماه(پیت) افزایش تعداد باکتریها را در دمای 25 درجه و رطوبت ظرفیت زراعی نشان دادند، لیکن پایش جمعیت باکتریهای تجزیهگر موثر در 6 ماه نمایانگر آن بود که پیت، سبوس و بیوچار به ترتیب با مقادیر 402/8، 205/8 و 116/8 (logCFU/g) بیشترین میزان زندهمانی را در دوره 180 روز در رطوبت ظرفیت زراعی نشان دادند. بحث ونتیجه گیری: استاندارد جهانی حامل مناسب، وجود جمعیت باکتریایی به میزان 10 9 -10 7 باکتری در هر گرم از ماده حامل بمدت 180 روز میباشد، لیکن دمای بهینه ابتدا 25 درجه سلسیوس در ابتدای دوره و سپس 4 درجه سلسیوس در پایان دوره بدست آمد، که بهینه بودن دمای پایینتر بدلیل کاهش گازهای سمی بازدارنده، کاهش فعالیت باکتری و نگهداشت اندوخته غدایی حامل برای باکتری در دوره 180 روز میباشد. شرایط بهینه رطوبت در ظرفیت زراعی تهویه مناسب برای رشد و تکثیر باکتری فراهم کرد. از سویی دیگر با توجه با دو فاکتور مورد مطالعه، حاملهای پیت، سبوس، بیوچار به ترتیب واجد بیشترین میزان جمعیت باکتری بودند. دلیل اصلی کاهش جمعیت را میتوان به دلیل هتروتروف بودن باکتری سودوموناس آئروژینوزا و کمبود مواد آلی در حاملهای بیوچار و سبوس در مقایسه با پیت دانست.