مقایسه صلاحیت بالینی و رضایت شغلی پرستاران شاغل در دو بیمارستان دانشگاهی و غیردانشگاهی شهر بوشهر در سال 1394
نویسندگان
1
2 دانشگاه علوم پزشکی همدان
3
4
doi
10.18869/acadpub.ismj.20.1.77چکیده
زمینه : پرستاران بزرگ ترین رکن نظام بهداشتی درمانی در جهان می باشند و رضایت شغلی و صلاحیت بالینی آنها، کارایی و موفقیت سازمان را تحت تأثیر قرار می دهد. این مطالعه با هدف تعیین و مقایسه صلاحیت بالینی و رضایت شغلی پرستاران شاغل در دو بیمارستان دانشگاهی و غیر دانشگاهی شهر بوشهر در سال 1394 انجام شد. مواد و روش ها : در این مطالعه مقطعی تعداد 257 پرستار شاغل در دو بیمارستان شهر بوشهر به روش سرشماری انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه روا و پایای رضایت شغلی و مقیاس سنجش صلاحیت بالینی پرستاری بنر بود. داده ها با نرم افزار spss ویرایش 21، آمار توصیفی، آزمون t مستقل، آنالیز واریانس و ضریب همبستگی پیرسون در سطح معنی داری 05/0 تجزیه و تحلیل شد. یافته ها : یافته ها نشان داد رضایت شغلی پرستاران بیمارستان دانشگاهی با میانگین 34/29±96/126 و پرستاران بیمارستان غیر دانشگاهی با میانگین 26/23±31/128 تفاوت معنی داری ندارند. همچنین نمره کلی صلاحیت بالینی پرستاران بیمارستان دانشگاهی 09/18±18/62 و پرستاران بیمارستان غیر دانشگاهی 64/17±78/67 بوده است که تفاوت معنی داری داشتند. بین میزان صلاحیت بالینی و رضایت شغلی پرستاران در هر دو بیمارستان رابطه معنی دار و مستقیم وجود داشت. نتیجه گیری: هر چند صلاحیت بالینی و رضایت شغلی اکثر پرستاران هر دو بیمارستان در سطح مطلوب ارزیابی شد اما هر دو معیار در پرستاران بیمارستان غیر دانشگاهی، از سطح بالاتری برخوردار بود. ضروری است مدیران پرستاری بیمارستان های دانشگاهی ارزیابی و ارتقاء صلاحیت بالینی و رضایت شغلی پرستاران را مورد توجه خاص قرار دهند.