فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه ‏ و ‏ هدف:‏ پیامد‏ منفی‏ تغییرات‏ کنونی‏ و‏ آتی‏ اقلیم‏ بر‏ منابع‏ آب‏ جهان‏ محرز‏ شده‏ و‏ بایستی‏ در‏ مدیریت‏ منابع‏ آب‏ در‏ سطح‏ جهانی‏ و‏ محلی‏ مورد‏ توجه‏ قرار‏ گیرد.‏ ریزمقیاس­نمایی‏ با‏ مدل‏ LARS-WG‏ انجام‏ می‏گیرد،‏ با‏ این‏ حال‏ ریزمقیاس­نمایی‏ سبب‏ افزایش‏ عدم‏ قطعیت‏ می­شود؛‏ بنابراین‏ بررسی‏ عدم‏ قطعیت‏ تاثیر‏ تغییر‏ اقلیم‏ در‏ مدیریت‏ منابع‏ آب‏ امری‏ ضروری‏ به‏ نظر‏ می­رسد. ‏ روش ‏ بررسی: ‏ در‏ مطالعه‏ حاضر‏ ابتدا‏ خروجی‏ مدل­های‏ گردش‏ عمومی‏ جو‏ تحت‏ سه‏ سناریو‏ (A1B،‏ A2‏ و‏ B1)‏ با‏ مدل‏ LARS-WG‏ ریزمقیاس­نمایی‏ شدند‏ و‏ عدم‏ قطعیت‏ خروجی‏ در‏ پیش­بینی‏ پارامترهای‏ دما‏ و‏ بارش‏ حوضه‏ دریاچه‏ ارومیه‏ در‏ افق‏ 2030‏ بررسی‏ شد. یافته­ها:‏ مطابق‏ با‏ نتایج‏ بدست‏ آمده‏ دما‏ در‏ دوره‏ 2011‏ تا‏ 2030‏ روند‏ افزایشی‏ خود‏ را‏ حفظ‏ می­کند‏ و‏ احتمال‏ افزایش‏ تا‏ حدود‏ 68/0‏ درجه‏ سلسیوس‏ در‏ این‏ دوره‏ زمانی‏ وجود‏ دارد.‏ تغییرات‏ پیش­بینی­شده‏ بارش‏ در‏ دوره‏ 2011‏ تا‏ 2030،‏ بین‏ 08/4-‏ درصد‏ (1/1‏ میلی­متر‏ کاهش)‏ در‏ ماه‏ می‏ تا‏ 79/4‏ درصد‏ (36/1‏ میلی­متر‏ افزایش)‏ در‏ آبان‏ ماه‏ می­باشد.‏ طبق‏ نتایج‏ SPSS‏ در‏ ماه‏ فروردین‏ احتمال‏ وقوع‏ بارش‏ بیش‏ از‏ 37‏ میلی­متر‏ 75‏ درصد‏ و‏ احتمال‏ داشتن‏ بارشی‏ معادل‏ 50‏ میلی­متر،‏ 50‏ درصد‏ است.‏ همچنین‏ احتمال‏ وقوع‏ بارش‏ بیشتر‏ از‏ 65‏ میلی­متر،‏ حداکثر‏ 25‏ درصد‏ می­باشد. بحث‏ و‏ نتیجه­گیری: ‏ با‏ توجه‏ به‏ استفاده‏ از‏ نتایج‏ تمامی‏ 15‏ مدل،‏ علی‏رغم‏ تفاوت‏ دمای‏ حداقل‏ و‏ دمای‏ حداکثر‏ در‏ سناریوهای‏ مختلف،‏ روند‏ دما‏ در‏ افق‏ 2030‏ در‏ سه‏ سناریو‏ تقریباً‏ یکسان‏ می­باشد.‏ طبق‏ نتایج‏ هر‏ سه‏ سناریوی‏ انتشار،‏ بیشترین‏ افزایش‏ دما‏ در‏ تابستان‏ رخ‏ خواهد‏ داد.‏ با‏ توجه‏ به‏ افزایش‏ دما‏ در‏ ماه­های‏ تابستان‏ به‏ خصوص‏ شهریور‏ ماه،‏ لزوم‏ توجه‏ بیشتر‏ به‏ تبخیر‏ به‏ عنوان‏ خروجی‏ آب‏ دریاچه‏ ارومیه‏ بیش‏ از‏ پیش‏ نمایان‏ می­شود.‏