بررسی تطبیقی اسطوره «غربت روح» در سروده گنوسی مروارید و قصه غربت غربی سهروردی
نویسندگان
1 دانشجو دکترای ادیان و عرفان، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار گروه ادیان و عرفان، دانشکدۀ حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد گروه فرهنگ و زبانهای باستانی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.30495/mmlq.2023.698527چکیده
باور به هبوط روح به سراپردۀ هستی و بازگشت آن به موطن و منزلگاه اصیل و آغازین خویش، جوهرۀ اصلی تعالیم و آموزههای مکتب گنوسی و اندیشههای سهروردی است. این باور، در دو داستان رمزی ـ تمثیلی سرودۀ مروارید (بازتابی از اندیشههای معرفتشناختی گنوسی) و قصۀ غربت غربی (بیانگر نظام اندیشگانی شیخ اشراق) نمود و تجلییافته است. این پژوهش با روش کتابخانهای و رویکرد تحلیلی ـ تطبیقی، برآن است که محورهای اساسی جهانشناختی گنوسی و سهروردی را از خلال این دو رساله به تصویر بکشد، وجوه اشتراک و افتراق میان آنها را بازخوانی کند و از این رهگذر، به دستاوردهایی در بررسی تطبیقی و بینامتنی میان این دو داستان برسد. به رغم وجود تفاوتهای بسیار فکری میان این دو طیف اندیشه، یافتههای پژوهش نشان از وجود اشتراکات بسیاری دارد. از درونمایههای مشترک میان این دو داستان، میتوان به آموزههایی همچون غربتآگاهی، جهاننگری شرقی ـ غربی، حضور پیر و راهنمای طریق، عنصر آگاهیبخشی و نیز ساختار رمزی و اسطورهای هر دو داستان اشاره کرد؛ همچنین از وجوه تمایز میان این دو داستان، آموزههایی چون بازگشت و تولد ثانوی، حضور مداخلهگرانۀ الوهیت در هستی و جهاننگری غیر ثنوی است که در قصۀ غربت غربی بازتاب یافته است.