برنامهریزی محیطزیستی تثبیت ماسههای روان در خطوط و تاسیسات ریلی در محور سیستان و بلوچستان
نویسندگان
1 دانشجو دکتری، گروه مهندسی محیطزیست، پردیس بینالمللی ارس، دانشگاه تهران، جلفا، ایران
2 استاد گروه برنامهریزی، مدیریت و آموزش محیطزیست، دانشکده محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل برنامهریزی محیطزیستی تثبیت ماسههای روان در خطوط و تاسیسات ریلی در محور سیستان و -بلوچستان با رویکرد سه مرحلهای انجام گرفت. در بخش اول با استفاده از تکنیک داده بنیاد (GT) ضمن مصاحبه با 16 نفر از خبرگان دانشگاهی، مدیران و کارشناسان ارشد تاسیسات ریلی و سازمان محیطزیست در حوزه تثبیت ماسههای روان کشور و با انجام کدگذاری بر روی دادهها، تعداد 77 مولفه در قالب 21 مقوله شناسایی و مدل مربوطه طراحی و فرضیهها مشخص گردید. در بخش دوم به منظور بررسی برازش مدل از روش مدلسازی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرمافزار Amos بهره گرفته شد. در مرحله سوم به منظور الویتبندی، برقراری ارتباط و توالی بین مولفهها از روش مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM) استفاده شد. بر اساس نظر خبرگان و تجزیه و تحلیلهای صورت گرفته، اولویت مولفههای تاثیرگذار در برنامهریزی محیطزیستی تثبیت ماسههای روان در شش سطح احصاء گردید. مطابق نتایج حاصل، راهبردهای تدوین شده در خصوص تثبیت ماسههای روان در خطوط و تاسیسات ریلی، اثر مثبت و معناداری بر پیامدهای حاصله دارند و شدت تاثیر راهبردها بر پیامدها برابر با مقدار 91/0 است که مقدار قابل توجهی است و نشان از تاثیر قوی عوامل راهبردها بر پیامدها دارد. همچنین دو معیار هدفگذاری تثبیت ماسههای روان در خطوط و تاسیسات ریلی با توجه به رسالت وجودی آنها و شناخت شرایط موجود و نیازمندیهای پروژههای تثبیت ماسههای روان در خطوط و تاسیسات ریلی به عنوان متغیرهای دارای تاثیرگذاری بالا و تاثیرپذیری کم، به عنوان تاثیرگذارترین سطوح شناسایی شدند.