بررسی حذف سفالکسین از محیطهای آبی توسط نانوذرات روی سازگار شده بر کربن فعال مغناطیسی شده حاصل از پسماند برگهای آلوئهورا
نویسندگان
1 گروه مهندسی محیط زیست، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه شیمی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه مهندسی محیط زیست، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 گروه مهندسی محیط زیست، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: از اوایل دهه 1940، آنتی بیوتیکها به طور گسترده برای درمان و پیشگیری در انسان و حیوانات مورد استفاده قرار گرفته اند. استفاده بیرویه از آنتی بیوتیکها از یک سو و مقاومت آنتی بیوتیکها در برابر تجزیه از سوی دیگر باعث تجمع آنها در محیط زیست خصوص منابع آبی شده اند که موضوعی بسیار نگران کننده در سراسر جهان است. بنابراین، حذف آسان و سریع آنها با قابلیت بالا یک نیاز اساسی برای سلامت جامعه جهانی است. پژوهش حاضر به منظور طراحی یک جاذب جدید و کارامد بر پایه کربن فعال برگرفته شده از میوه آلوئه ورا (AVAC) به منظور حذف سفالکسین از محیط آبی توسعه یافته است. روش بررسی: در این تحقیق AVAC به عنوان یک جاذب قابل اتکا، ابتدا با نانوذرات اکسید روی از طریق اصلاح سطح عاملدار شده و سپس با استفاده از یونهای آهن دو و سه ظرفیتی مغناطیسی شده است. سنتز صحیح نانوکامپوزیت AVAC/ZnO/Fe 3 O 4 با استفاده از آنالیزهای FTIR، VSM، XRD و BET و FE-SEM مورد ارزیابی قرار گرفته است. متغیرهای موثر بر حذف سفالکسین شامل دوز جاذب، pH، زمان تماس و غلظت آلاینده در 6 ماهه اول سال 1402 مورد بررسی قرار گرفته است. یافته ها: نتایج نشان داد درصد حذف سفالکسین در شرایط بهینه (3=pH، دوز جاذب 1/5 گرم، زمان واکنش 60 دقیقه و 5 میلی گرم در لیتر سفالکسین)، 96 درصد گزارش شده است. علاوه بر آن، فرآیند جذب از سینتیک مدل شبه مرتبه دوم (99/0R 2 =) پیروی کرد و با مدل ایزوترم لانگمویر سازگار بوده است. بحث و نتیجه گیری: نتایج نشان داد نانوکامپوزیت معناطیسی سنتز شده AVAC/ZnO/Fe3O4 به عنوان یک جاذب زیست تخریب پذیر، ارزان قیمت و سازگار با محیط زیست برای حذف آنتی بیوتیک سفالکسین از محیط آبی میتواند مورد استفاده قرار گیرد.