فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ژئوتوریسم از جمله رشته‌های وابسته جدیدی است که در آن، به ارائه امکانات خدماتی و تفسیری به‌منظور قادر ساختن گردشگران به کسب دانش و درک مسائل زمین‌شناسی و ژئومورفولوژی (با مشارکت آن‌ها در توسعه علوم زمین)، فراتر از درک صرفاً زیبایی‌های محض یک مکان، پرداخته می‌شود. این علم میان‌رشته‌ای، می‌تواند در توسعه گردشگری پایدار نقشی سازنده را ایفا؛ و موجبات اشتغال را در هر منطقه فراهم؛ و ظرفیت‌های آن منطقه را به دیگر نقاط بشناساند. منطقه مورد مطالعه در این پژوهش، شهرستان میناب در جنوب کشور و شرق تنگه هرمز می‌باشد. علیرغم اینکه، بسترهای جغرافیایی گردشگری ژئوتوریسمی، این منطقه کاملاً فراهم است، اما این پتانسیل متأسفانه همچنان بالقوه باقی‌مانده است. در این مقاله سعی شده است با مطالعه اسنادی -کتابخانه‌ای و بهره‌گیری از نظر خبرگان منطقه، پنج سایت مناسب‌تر گردشگری، از بین مکان‌های طبیعی انتخاب کرده و بر مبنای مدل‌های پریرا و رینارد امتیازدهی و تجزیه و تحلیل شود. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که در مدل پریرا، سایت‌های رودخانه میناب و خور تیاب با امتیازات 75/15 و 25/14 به ترتیب بیشترین؛ سواحل و خوره‌ای کلاهی و کرگان به‌صورت مشترک با امتیاز 95/8 کمترین قابلیت جذب سرمایه‌گذاری در مبحث ژئوتوریسم را داشتند. و بر اساس مدل رینارد نیز به ترتیب با امتیازات 23/10 و 08/10 دوباره رودخانه میناب و خور تیاب بیشترین امتیاز را به خود اختصاص دادند. نتایج این پژوهش می‌تواند راهنمای خوبی برای سرمایه‌گذاری در بخش ژئوتوریسم منطقه باشد.