تحلیل آسیب پذیری و شناسایی پهنه های سیل خیز استان کرمانشاه

نویسندگان

1 دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

2 مدیر گروه مرمت دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

3 دانشگاه علم و صنعت ایرانتهران، دانشگاه علم و صنعت ایران، دانشکده معماری و شهرسازی

doi
چکیده

سیلاب در حال حاضر یکی از سوانح طبیعی است که خسارت مالی و جانی زیادی در جهان به همراه دارد. با توجه به اینکه استان کرمانشاه در معرض خطر سیل قرار دارد، ضرورت شناسایی و پهنه¬بندی آسیب¬پذیری سیل بیش‌ازپیش موردتوجه قرار گرفته است. بنابراین هدف اصلی این پژوهش شناسایی و پهنه¬بندی مناطق سیل¬خیز استان کرمانشاه است. روش تحلیل این پژوهش مبتنی بر روش تحلیل سلسله مراتبی (AHP) در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی (ArcGIS) بوده است. کاربری اراضی و فاصله از رودخانه شناسایی‌شده است. پس از وزن دهی عوامل و همپوشانی لایه¬ها، نقشه پهنه¬بندی خطر سیل در استان کرمانشاه تهیه شد. بدین منظور مهم‌ترین عوامل مؤثر در ایجاد سیل شامل شیب، توپوگرافی استان، تراکم شبکه زهکشی، بارش، زمین¬شناسی، پوشش گیاهی، فرسایش خاک، یافته¬¬های پژوهش نشان می¬دهد که نواحی مرکزی استان کرمانشاه از وضعیت وقوع خطر سیل بیشتری نسبت به نواحی دیگر برخوردار است. همچنین نواحی شمال غربی به سمت جنوب به دلیل پوشش گیاهی مناسب از کمترین میزان وقوع سیل برخوردار بوده است. نتایج پژوهش نشان می¬دهد که 24 درصد استان، در معرض آسیب¬پذیری بسیار زیاد، 15.8 درصد آسیب¬پذیری زیاد، 11.6 درصد آسیب¬¬پذیری متوسط، 30.7 درصد آسیب¬¬پذیری کم و 17.9 درصد آسیب¬پذیری خیلی کم قرار دارد. بنابراین توجه به حریم رودخانه، جلوگیری از تغییر کاربری اراضی و مهار آب از طریق طرح¬های آبخیزداری از مهم¬ترین پیشنهاد این پژوهش است.