ارائه مدل زنجیره تامین تعاملی با رویکرد همکاری استراتژیک در صنعت قطعه سازی تبریز
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مدیریت صنعتی، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 استاد گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، ایران
3 استادیار،گروه مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی، , واحد تبریز، ایران
doi
https://doi.org/10.82494/jmfr.2025.785490چکیده
زمینه: پویایی ساختار زنجیره تأمین، چالشهای جذابی را برای مبحث هماهنگی اثربخش زنجیره ایجاد کرده است. موفقیت پایدار یک شرکت نه فقط به عملکرد آن شرکت به تنهایی، بلکه به همکاری و تعامل با سایر شرکتهایی که در زنجیره تأمین فعالیت مینمایند، بستگی دارد. بنابراین لازم است به این پرسش پاسخ داد که روابط بین عوامل موثر بر همکاری استراتژیک در زنجیره تامین تعاملی چگونه است؟ هدف و روش ها: هدف این تحقیق بررسی روابط بین عوامل موثر بر همکاری استراتژیک و روایی مدل تحقیق می باشد. این تحقیق از نوع تحقیقات کاربردی و تحلیلی بوده جامعه آماری تحقیق کارشناسان خبره قطعات خودرو به تعداد 10 نفر بوده است. ابزار تحقیق، پرسشنامه استاندارد مقایسه زوجی و پرسشنامه محقق ساخته بوده و برای تحلیل داده ها از دیمتل و معادلات ساختاری استفاده شده است. یافته ها: تحلیل داد ها در نهایت به احصای وزن تاثیر کذاری عوامل موثر بر همکاری زنجیره تامین بوده است که سطح همکاری دارای بیشترین وزن و زیرساخت های همکاری کمترین تاثیر گذاری را دارد. نتایج: روابط معنی دار بین متغیرهای تحقیق و همچنین مدل مفهومی تحقیق توسط معادلات ساختاری مود تایید قرار گرفته است.