بررسی مقایسهای «تجرید» در اندیشه مولانا و جیدو کریشنامورتی
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، ایران
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، ایران
3 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، ایران
4 استاد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه مازندران، ایران
doi
10.30495/mmlq.2023.704659چکیده
تجرید به معنای ترک کلیة تعلقات مادی و معنوی برای رسیدن به حقّ و حقیقت، به عنوان یکی از مهمترین عوامل تشکیلدهندة تصوف، از مباحث اصلی و مورد توجه عرفاست که در متون عرفانی از آن سخن به میان آمده است. این جستار به روش توصیفی ـ تحلیلی به مقایسه دیدگاههای مولانا جلالالدین محمد بلخی و جیدو کریشنامورتی در خصوص تجرید پرداخته است. هدف پژوهش، یافتن همسانیها وناهمسانیها در نظام فکری و اندیشگانی این دو عارف بزرگ مشرق زمین است. نتایج پژوهش نشان از آن دارد که این دو عارف در مسائل بسیاری همچون: اعتقاد همزمان به تجرید مادی و معنوی، تجرید از کشور یا سرزمین، تجرید از عقل، دانش و دانستگی، تجرید از خود یا نفس، تجرید و عشق، تجرید و خودشناسی و... با هم اشتراک اندیشگانی و در مسائلی همچون: تجرید از مرشد و معلم و تجرید از دین و ایدئولوژی با یکدیگر اختلاف و ناهمسانی دارند، اما به طور کلی نقاط اشتراک این دو بیش از نقاط افتراق است و این امر یکسانبودن آبشخور معرفتی و مشارب تجربی این دو عارف که همان عرفان حقیقی یا حقیقت عرفان است را نشان میدهد.