بررسی مقایسه ای سمیت سلولی و خاصیت ضد سرطانی با آزمون کشندگی میگوی آب شور و سلول های سرطان لوسمی خونی و سرطان پستان توسط دو گونه دافنه

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی

2 دانشگاه آزاد اسلامی

3 دانشگاه ارومیه

4

doi
10.7508/ismj.1394.05.001
چکیده

زمینه: امروزه از ترکیبات خالص گیاهان علیه میکروب ها و سلول های سرطانی استفاده می شود. هدف از این مطالعه اندازه گیری و مقایسه سمیت سلولی و خاصیت ضد سرطانی دو گونه دافنه، بتولین و بتولینیک اسید با استفاده از آزمونهای کشندگی میگوی آب شور Artemia urmiana و دفع رنگ تریپان بلو بود . مواد و روش ها : این مطالعه به صورت طرح آزمایشی انجام گرفت. تعداد10 6 سلول از سلولهای سرطانی رده K562 و MCF-7 در سه تکرار در ظروف کشت سلولی حاوی محیط کشت ریخته و به مدت 24 ساعت انکوبه شدند و با رقتهای مختلف از عصاره گیاهی و مواد خالص برای 24 ساعت تیمار گردیدند. میزان تکثیر و بقای سلولی با تست دفع رنگ تریپان بلو تعیین گردید. تفریخ لارو با استفاده از سیست خریداری شده از پژوهشکده آرتمیای ارومیه، دانشگاه ارومیه برای ارزیابی سمیت سلولی انجام گرفت. لاروهای زنده میگو در مجاورت غلظتهای مختلف عصاره قرار گرفتند و تعداد لاروهای زنده و مرده پس از 24 ساعت شمارش شدند و بر اساس این دادهها میزان کشندگی 50 درصد هر عصاره تیمار ارزیابی شد . داده ها با آنالیز واریانس و پروبیت تجزیه وتحلیل شدند. یافته ها: میزان مهار کنندگی 50 درصد تکثیر ترکیب بتولین و بتولینیک اسید به ترتیب در سلولهای سرطانی رده K562 (21/1 ± 8/ 5 نانو مولار و 67/0 ± 2/12 نانو مولار)، رده MCF-7 (11/1 ± 04/18 نانو مولار و 37/0 ± 47/21 نانو مولار) اندازه گیری شد. عصاره هیدرواتانولی دافنه ماکروناتا و دافنه الوئیده اثر کشندگی قوی بر میگوی آب شور داشتند به طوری که دوز کشندگی 50 درصد آن ها به ترتیب 16/0 ± 01/2 میلی گرم وزن خشک بر میلی لیتر و 88/0 ± 37/2 میلی گرم وزن خشک بر میلی لیتر بود. در هر دو آزمایش، میزان تأثیر مواد گیاهی رابطه مستقیمی با غلظت آن ها داشت. (05/0> P ). نتیجه گیری : مطابق نتایج، در بین چهار نوع تیمار اعمال شده بتولین و دافنه ماکروناتا مؤثرین ترین مواد گیاهی میباشند. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که گیاه دافنه ماکروناتا حاوی ترکیبات سمی و ضد سرطان بیشتری از دافنه الوئیده است.