پیر شفابخش (طبقهبندی انواع شفابخشی در مقامات شیخاحمد جام براساس مقامات ژنده پیل)
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) قزوین، ایران
2 دانشآموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) قزوین، ایران
3 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) قزوین، ایران
doi
چکیده
آمیختگی قدرت روحی و شفابخشی در بسیاری از اسطورهها، ادیان و عرفان به چشم میخورد؛ در شفابخشی، انسان مقدّسی با قدرتی فراطبیعی و قدسی به درمان بیماران میپردازد. در عرفان اسلامی، اولیا و مشایخ مدعی امر شفابخشی شدهاند. شیخاحمد جام یکی از مشایخی است که شفابخشی جزو مهمترین کرامتهای وی بوده است که در نوع خود و در متون عرفانی برجسته شده است؛ افزون برپربسامد بودن شفابخشیهای وی، گوناگونی شیوهها نیز باعث شده است تا از جنبهها و ابعاد مختلف (تقابلی) بررسی شوند؛ این پژوهش با روش طبقهبندی ویژگیها و به صورت توصیفی ـ تحلیلی در دو بخش پربسامد و کم بسامد، با توجه به نظریههای اسطورهای وتاریخی انواع شفابخشی را بررسی کرده است. گونههای پربسامد شامل شفابخشی در زمان حیات شیخ، شفای جسمانی، مستقیم، فردی، شفای بیماریهای جسمی و شفای انسان و گونههای کمبسامد برگرفته از شفابخشی پس از وفات شیخ، شفای گروهی، شفای حیوان و شفای بیماریهای روحی است. احمد جام هجده نوع بیماری را شفا داده است. درمان مفلوجان، نابینایان، دیوانگان، مداوای حیوان رنجور نیز جزو کرامتهای شیخالاسلام بوده است. او برای شفابخشی از هفده روش استفاده میکرده که در میان آنها استفاده از آب دهان ، لمس درمانی، دعا کردن و توبهدرمانی پرتکرارترین روشها بوده است.