تأملی تطبیقی بر ماهانتا در اکنکار و عرفان اسلامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه
doi
چکیده
وجود پیر و استاد از موضوعات اساسی و مهم در عرفان و همۀ بنیادهای باطنگرایانۀ جهان است. رهرو طریقت، به جهت سلوک و طی طریق نیازمند وجود راهنما و پیری است تا به وی کمک کند و او را به سر منزل مقصود برساند. در ادیان مختلف معیارها و مشخصههای گوناگونی برای پیر ارائه شده و عنوانهای مختلف به وی نسبت داده شده است. در مکتب اکنکار از پیر و استاد کامل با عنوان ماهانتا یاد میشود و مشخصهها و ویژگیهایی برای ماهانتا بیان شده است. در پژوهش حاضر به روش تحلیلی ـ توصیفی تلاش بر آن بوده است تا جایگاه ماهانتا و پیر بررسی و با مقایسه میان آن دو، وجوه شباهتها و افتراقات میانشان بررسی شود. پرسش اصلی پژوهش آن است که آیا شاخصههای ماهانتا با پیر در عرفان اسلامی همخوانی دارد؟ نتایج کلی حاکی از آن است که علی رغم شباهتهایی که در توصیف و وظایف و ابعاد وجودی پیر و ماهانتا وجود دارد، نظر به تفاوت مبنایی نگرش توحیدی میان این دو دیدگاه، تفاوتهای بسیاری نیز به چشم میخورد؛ قابل ذکر است که ماهانتا در باور اومانیستی مکتب اکنکار وجودی شرکآلود ومنافی با مبانی توحیدی دارد.
