ارزیابی ایمنی سلولی و هومورال در طی واکسیناسیون سینوفارم
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران.
2 استادیار، گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران.
doi
https://doi.org/10.82363/jmw.2024.1192871چکیده
سابقه و هدف: در این تحقیق، رویدادهای ایمونولوژیک رخ داده در طول واکسیناسیون با COVID-19 و همچنین مکانیسم های سلولی و مولکولی آن مورد مطالعه قرار گرفت. هدف از این مطالعه بررسی ایمنی سلولی و ژن های فعال کننده لنفوسیت و همچنین شناسایی تغییرات نشانگرهای سطح لنفوسیتTh در طول دوره واکسیناسیونCOVID-19 با واکسن سینوفارم است. مواد و روش ها: در این مطالعه از 60 فرد سالم که در گذشته به کرونا مبتلا نشده بودند، خون گرفته شد و تغییرات CD3 وCD4 در طول واکسیناسیون اندازه گیری شد. همچنین سطوح آنتی بادیIgM وIgG ارزیابی و میزان بیان ژن های IFN- α و IFN- γ با روش Real time QPCR اندازه گیری شد. یافته ها: پس از تزریق اولین دوز واکسن سینوفارم،IgM وIgG به ترتیب در 65 درصد و 60 درصد افراد به طور معنی داری افزایش یافت. پس از دوز دوم، افزایش قابل توجه 80 درصدی برای هر دو آنتی بادی در شرکت کنندگان مشاهده شد. درصد لنفوسیتهای + TCD3 پس از اولین دوز واکسن کاهش (25%)، بدون تغییر (15%) و افزایش (60%) نشان داد. این فراوانی پس از دومین دوز بهترتیب 15، 15 و 70 درصد بود. پس از اولین دوز واکسن، کاهش 20 درصدی درصد لنفوسیت های + TCD4، عدم تغییر در 30 درصد و افزایش قابل توجه در 50 درصد مشاهده شد. پس از دوز دوم، این مقادیر به ترتیب 20، 20 و 60 درصد تعیین شد. نتیجه گیری: نتایج آزمایشات واکسنSinopharm نشان دهنده ایجاد آنتی بادی های خنثی کننده قوی و تخصصی در اکثر افراد است. علاوه براین، دوز تقویت کننده واکسن تحریک بالای سلول های ایمنی اختصاصی را نشان می دهد.