بررسی توان تولید مناکوئینون 7 (ویتامین K) و ناتوکیناز در دو سویه وحشی و کلکسیونی باسیلوس سوبتیلیس ناتو

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه میکروب شناسی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران.

2 استاد، گروه میکروب شناسی، موسسه آموزش عالی زند، شیراز، ایران.

3 استاد، گروه میکروب شناسی، واحد جهرم، دانشگاه آزاد اسلامی، جهرم، ایران.

4 استادیار، گروه مهندسی بافت، دانشکده علوم و فناوری‌های نوین پزشکی و مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.

5 دانشیار، مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران.

doi
https://doi.org/10.82363/jmw.2024.1197273
چکیده

سابقه و هدف : باسیلوس سوبتیلیس ناتو به واسطه قدرت بالا در تولید مناکوئینون 7 و آنزیم ناتوکیناز یک سویه میکروبی ارزشمند در زیست فناوری دارویی است. در ایران یک‌ سویه کلکسیونی از این باکتری در دسترس است که ممکن است نگهداری طولانی مدت بر ویژگی‌های فیزیولوژیک آن‌ تاثیر منفی داشته باشد. تصمیم گرفتیم توان این سویه در تولید محصولات زیستی با سویه وحشی(جداسازی شده از استارتر ناتو) مقایسه نماییم. مواد و روش‌ها : کلنی‌های مشکوک به باسیلوس سوبتیلیس بر اساس ریخت‌شناسی کلنی و رنگ‌آمیزی‌ جداسازی و خالص‌سازی شدند. روی جدایه‌ها آزمون‌های بیوشیمیایی و همچنین شناسایی مولکولی به روش توالی‌یابی ژن rRNA  16s انجام شد. توانایی سویه وحشی و کلکسیونی (خریداری شده از مرکز ذخایر زیستی) برای تولید مناکوئینون 7 و ناتوکیناز مقایسه گردید. یافته‌ها : نتایج نشان داد که سویه جداسازی شده، باسیلوس‌ سوبتیلیس ناتو می‌باشد. میزان تولید مناکوئینون 7 توسط این سویه و سویه کلکسیونی تفاوت معنی‌داری نشان نداد. قدرت تولید ناتوکیناز در سویه وحشی نسبت به سویه کلکسیونی به‌طور معنی‌داری بیشتر بود. نتیجه‌گیری : نگهداری طولانی مدت سویه کلکسیونی ممکن است موجب کاهش توان این سویه در تولید محصولات دارویی شده باشد یا اینکه سویه کلکسیونی از ابتدا یک سویه ضعیف از نظر تولیدات دارویی بوده است. تلاش می‌شود تا سویه وحشی جداسازی شده که دارای توان قابل توجهی در تولید مناکوئینون 7 و ناتوکیناز می‌باشد در کلکسیون‌های میکروبی داخلی سپرده‌گذاری و در اختیار پژوهشگران قرار گیرد.