فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مصرف قارچ‌های خوراکی به‌دلیل داشتن ارزش غذایی بالا روز به روز در حال گسترش می‌باشد. گونه‌های کمپیلوباکتر از عوامل اصلی انتریت باکتریایی در انسان می‌باشند و به‌سهولت در صورت عدم رعایت موازین بهداشتی در مراحل مختلف تولید باعث آلودگی قارچ‌های خوراکی خواهند شد. از طرفی، ظهور سویه‌های باکتریایی مقاوم به چند دارو (MDR) از معظلات مهم بهداشت عمومی تلقی می‌گردد. در تحقیق حاضر، میزان شیوع گونه‌های کمپیلوباکتر در قارچ‌های خوراکی توزیع شده در شهرستان ارومیه، الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی جدایه‌ها و تاثیر توام نانو‌دندریمر پلی‌آمیدوآمین نسل7  و پالیده عاری از سلول لاکتوباسیلوس پلانتاروم بر روی جدایه‌های مقاوم به چند داروی کمپیلوباکتر در شرایط آزمایشگاهی مطالعه شدند. در تحقیق حاضر از 100 نمونه مورد آزمایش، 5 نمونه (5 درصد) به کمپیلوباکتر ژژونی و 8 نمونه (8 درصد) به کمپیلوباکتر کلی آلوده بودند. تمامی جدایه‌ها (100 درصد) ویژگی مقاوم به چند دارو نشان دادند. همچنین نانودندریمر در مقایسه با پالیده عاری از سلول، اثر ضدباکتریایی بالاتری بر روی جدایه‌های کمپیلوباکتر نشان داد (05/0>p). از طرفی، ترکیب نانو‌‌دندریمر و پالیده عاری از سلول، اثر هم‌افزایی (FIC index=0.4) بر روی جدایه‌های کمپیلوباکتر کلی نشان داد. همچنین ترکیب نانو‌دندریمر و پالیده عاری از سلول، اثر افزایشی (FIC index=0.68) بر روی جدایه‌های کمپیلوباکتر ژژونی نشان داد. بنابراین می‌توان استنتاج نمود که تمامی جدایه‌های کمپیلوباکتر از قارچ‌های خوراکی شهرستان ارومیه دارای خصوصیت مقاوم به چند دارو بوده و اثر ضدباکتریایی نانودندریمر در حضور پالیده عاری از سلول بر روی جدایه های مقاوم به چند داروی کمپیلوباکتر در شرایط آزمایشگاهی تشدید شد.