جداسازی آرکیا با پتانسیل بالای تولید کیتیناز با استفاده از پوست میگو در جزیره هرمز ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوریهای زیستی، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، اصفهان، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوریهای زیستی، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، اصفهان، ایران
3 استادیار، گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوریهای زیستی، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، اصفهان، ایران.
4 استاد، گروه میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوریهای زیستی، دانشگاه شهید اشرفی اصفهانی، اصفهان، ایران.
doi
https://doi.org/10.82363/jmw.2024.1199725چکیده
سابقه و هدف: کیتین دومین پلیمر فراوان روی زمین، موجود در دیواره قارچ ها و همچنین در اسکلت بیرونی حشرات و سخت پوستان است که به وسیله کیتینازها تجزیه میشود و ترکیبات حاصل از آن ها می تواند جهت درمان بعضی از بیماریها بسیار مفید و سودمند باشند. تولید این آنزیم به وسیله میکروارگانیسم های هالوفیل خصوصا آرکیا، به دلیل قابلیت تحمل شرایط سخت و شدید، ارزش این آنزیم ها را در صنایع بالاتر میبرد. مواد و روش ها: جدایه های این پژوهش با نمونه برداری از چندین منطقه از جزیره هرمز در خلیج فارس ایران و کشت آن ها در محیط DSM با پوست میگو به عنوان تنها منبع کربن حاصل شد. سنجش های کمی برای بررسی میزان آنزیم کیتیناز جدایه ها و انتخاب بهترین جدایه و سپس تست های لازم برای شناسایی جدایه منتخب صورت گرفت. نتایج: بررسی های حاکی از حضور آرکیای مولد کیتیناز با مقادیر متفاوت از آنزیم براساس مصرف کیتین کلوئیدال به عنوان تنها منبع کربن بود. جدایه منتخب (E) با نام Halarchaeum rubridurum ASFM1402 دارای پتانسیل بالا (IU/mL 125/9) برای تولید مقادیر زیادی آنزیم کیتیناز از کیتین کلوئیدال است. نتیجه گیری: با توجه به شرایط جغرافیایی مناطق جنوبی کشور و وجود دریا و صنعت شیلات و همچنین ضایعات فراوان کیتینی حاصل از آن ها، یافتن روش هایی به منظور حذف این ضایعات به گونه ای که اثرات زیست محیطی مخرب کاهش یابند، اهمیت دارد. بررسی و یافتن تعدادی از آرکیای تولید کننده آنزیم، خصوصا از منطقه جزیره هرمز که گزارشی از آن تا به حال ثبت نشده است، گام اولیه ی این گونه پژوهشها در این مناطق است.