جداسازی، شناسایی و بررسی ارتباط بین مقاومت چند دارویی (MDR) و حضور ژنهای mexC، exoS و plcH در جدایه های بالینی P. aeruginosa
نویسندگان
1 گروه زیست شناسی ، دانشکده علوم و فناوری های همگرا، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران
2 گروه زیست شناسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، ایران
3 گروه میکروبیولوژی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی نیشابور، ایران
4 گروه زیست شناسی ، دانشکده علوم و فناوری های همگرا، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.82363/jmw.2024.1201625چکیده
سودوموناس ائروژینوزا باعث عفونت های جدی بیمارستانی می شود. شیوع سویه های مقاوم به چند دارو گزینه های درمانی را کاهش و به طور قابل توجهی نرخ عوارض را افزایش می دهد. به دلیل اهمیت این موضوع، آگاهی از مکانیسم های بیماریزایی و مقاومت های آنتی بیوتیکی ضروری به نظر می رسد. هدف از این مطالعه ارزیابی عوامل مقاوم به دارو در سودوموناس ائروژینوزا از طریق بیان mex C، exo S و plc H می باشد. ابتدا 150 نمونه بالینی بیماران بستری جمع آوری شد. شناسایی جدایه های P. aeruginosa با آزمایش هاي بیوشیمیایی انجام گردید. فنوتیپ حساسيت آنتي بیوتیکي جدایههاي P. aeruginosa با روش دیسک دیفیوژن انجام شد. برای بررسی حضور ژنهای mexC ، exoS و plcH در جدایه های مقاوم، تکنیک PCR استفاده شد. نتایج نشان داد که 66 % نمونه ها آلوده به P. aeruginosa بودند و بیشترین فراوانی آلودگی مربوط به نمونه های خون بود. همچنین فراوانی مقاومت نسبت به آنتیبیوتیک سفکسیم بیشترین و 86 درصد بود. کمترین درصد مقاومت نسبت به ایمیپنم با 4۲ درصد بود. 60درصد جدایه ها فنوتیپ MDR داشتند. بررسی PCR نشان داد که 90 درصد جدایه های مقاوم حامل ژن plcH و75 درصد دارای exoS می باشند. با توجه به افزایش مقاومت به آنتی بیوتیک ها در عفونت هاي بیمارستانی از جمله سودوموناس ائروژینوزا لازم است اقدامات فوري در شناسایی به موقع و درمان قطعی با آنتی بیوتیک هاي مناسب انجام شود.