اثر بازارگرایی صادرات و جهتگیری راهبردی بر عملکرد صادراتی از طریق قابلیت پویای مدیریت دانش
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت، واحد مرند، دانشگاه آزاد اسلامی، مرند، ایران،
2 دانش آموخته دکتری مدیریت بازرگانی، پردیس بینالملل واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
چکیده
مشکلات ناشی از اقتصاد تک محصولی و تکیه بر درآمدهای نفتی سبب ایجاد اقتصادی متأثر از عوامل خارجی بالأخص درآمدهای ناپایدار نفتی شده است. با این ویژگی اقتصاد ایران، میتوان به اهمیت و نقش صادرات غیر نفتی در کشور پی برد. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر بازارگرایی صادرات و جهتگیری راهبردی بر عملکرد صادراتی با نقش میانجی قابلیت پویای مدیریت دانش در صنعت صنایع غذایی میباشد. این مطالعه با استفاده از طرح پژوهش از نوع توصیفی- همبستگی انجام شد. جامعه آماری این تحقیق شرکتهای صادراتی صنایع غذایی کلان شهر تبریز به تعداد 135 شرکت میباشد که مدیران بازاریابی این شرکتها بصورت تمام شمار به عنوان نمونه انتخاب شده است. برای گردآوری اطلاعات متغیر مدیریت دانش از پرسشنامه (ویلار و همکاران، 2014)، جهتگیری راهبردی از پرسشنامه (تئودوسیو و همکاران، 2012)، بازارگرایی صادرات از پرسشنامه (هونگ و قوباخلو، 2013) و عملکرد صادرات از پرسشنامه (مورای و همکاران، 2011) استفاده شده است. پایایی همه متغیرها در دامنه قابل قبول قرار دارند و پایایی کل پرسشنامه برابر با 93/0 میباشد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از روش کمترین مربعات جزیی و نرمافزار PLS-Graph استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که جهتگیری راهبردی و بازارگرایی صادرات بصورت مستقیم و غیرمستقیم از طریق قابلیت پویای مدیریت دانش بر عملکرد صادرات تأثیر دارد. با استفاده از نتایج تحقیق، پیشنهادهایی جهت بهبود عملکرد صادراتی شرکتهای صنایع غذایی ارائه شده است.