تاثیر اندازه ذرات بر قدرت ضدمیکروبی میکرو و نانوذرات اکسید روی در حالت پودری
نویسندگان
1 گروه میکروب شناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
2 گروه زیست فناوری پزشکی، دانشکده علوم و فناوریهای نوین پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
3 گروه میکروب شناسی، موسسه آموزش عالی زند، شیراز، ایران
4 گروه میکروب شناسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
5 مرکز تحقیقات بیوتکنولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
doi
https://doi.org/10.82363/jmw.2025.1205134چکیده
سابقه و هدف: نانوپودر اکسید روی به عنوان یک ترکیب ضد میکروبی کاربرد گسترده ای در صنایع مختلف یافته است. در مطالعات گذشته اثرات ضد میکروبی این ذرات در حالت کلوئیدي بررسی شده است. با توجه به رفتار متفاوت ذرات در حالت پودر با حالت کلوئیدي، اين پژوهش با هدف تاثیر اندازه ذرات اکسید روی بر قدرت ضد میکروبی آنها در حالت پودری انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه در شرايط آزمايشگاهي پس از ساخت میکروذرات و نانوذرات اکسید روی با روش رسوب دهی انجام شد. ویژگی های ظاهری، سطحی و اندازه ذرات با تصویربرداری الکترونی بررسی گردید. آنالیز عنصری ذرات به روش طیف سنجی پراش انرژی پرتو ایکس انجام شد. قدرت ضدمیکروبی پودر ذرات با روش انتشار در آگار بررسی گرديد. یافتهها: ذرات سنتز شده دارای متوسط اندازه ذره ای 415/0±586/1 میکرومتر و 28±142 نانومتر بودند. نانوذرات تجاری مورد استفاده نیز دارای متوسط اندازه 50 نانومتر بودند. آنالیز عنصری حضور عناصر روی و اکسیژن که مشخصه اکسید روی می باشد را در تایید نمود. میکروذرات و نانوذرات اکسید روی در حالت پودر از نظر قدرت ضدمیکروبی تفاوت معنی داری نشان ندادند. نتیجهگیری: فعالیت ضد میکروبی ذرات اکسید روی در حالت پودر از قوانین حاکم بر کلوئیدها تبعیت نمی کند. لذا اندازه ذرات اکسید روی تاثیر معنی داری بر قدرت ضدمیکروبی این ذرات در حالت پودر ندارد. از این رو می توان در فرمولاسیون های تجاری میکروذرات اکسید روی را جایگزین نانوذرات نمود.