شیوع ایزوله های کلبسیلا پنومونیه مقاوم به کارباپنم و اثر فاکتورهای خطر دخیل در طول مدت بستری و مرگ ومیر

نویسندگان

1 گروه زیست فناوری میکروبی، دانشکده زیست فناوری، دانشگاه تخصصی فناوری های نوین آمل، مازندران، ایران.

doi
https://doi.org/10.82363/jmw.2025.1208637
چکیده

سابقه و هدف: ظهور کلبسیلا پنومونیه مقاوم به کارباپنم (CRKP) به عنوان یک تهدید جدی از سوی سازمان بهداشت جهانی معرفی شده است. هدف از این مطالعه، بررسی شیوع عفونت های کلبسیلا پنومونیه ، الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی و فاکتورهای خطر دخیل در مرگ و میر بیمارانCRKP  می باشد. مواد و روش ها: از بیماران بستری در  ICU 200 نمونه عفونی جمع‌آوری شد و پس از شناسایی ایزوله های کلبسیلا پنومونیه و بررسی الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی شان، با استفاده از مدل سازی رگرسیون خطی و لجستیک چند متغیره، اثراحتمالی چندین فاکتور خطر در طول مدت بستری و مرگ ومیر بیماران CRKP بررسی شد. یافته ها: 124 نمونه (62 %) دارای باکتری کلبسیلا پنومونیه بودند. مقاومت آنتی بیوتیکی به کارباپنم ها (8/54 %)، سفالوسپورین ها (72%)، فلوروکینولون ها (7/87 %)، آمینوگلیکوزیدها (87%) و کلیستین (75%) به طور معناداری در بیماران CRKP بالاتر بود. نسبت ایزوله های مقاوم به چندین دارو (MDR) و تولید کننده بتالاکتاماز وسیع الطیف (ESBL) به ترتیب 7/67 % و 29% بودند. بیماری های زمینه ای (03/ 0 P=) و CRKP  (01/0P=) دو فاکتور خطر مستقل دخیل در طول مدت بستری بودند. ارتباط معناداری میان سن بالا(04/ 0 P=) و مقاومت به کارباپنم (03/ 0 P=)، با مرگ و میر نیز وجود داشت. نتیجه گیری: با توجه به ارتباط نرخ مقاومت بالای کارباپنم با طول مدت بستری و مرگ ومیر ، لزوم نظارت بر الگوی مقاومت میکروبی، و تجویز آنتی بیوتیک های ترکیبی جدید، می تواند در تسریع روند بهبودی و کاهش طول مدت بستری موثر باشد.