تاثير نانوذرات Ag، Cu و ZnO بر بيان TNF-α در موشهای Balb/C آلوده به استافيلوكوكوس اورئوس
نویسندگان
1 گروه زیست شناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 گروه زیست شناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران.
3 دانشکده علوم پایه، گروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی.
doi
https://doi.org/10.82363/jmw.2025.1216418چکیده
سابقه و هدف: مقاومت به آنتیبیوتیکها، بهویژه در استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متیسیلین (MRSA)، یک چالش جهانی است. نانوذرات (NPs) مانند نقره (Ag)، مس (Cu) و اکسید روی (ZnO) پتانسیل ضدباکتریایی دارند. این مطالعه اثربخشی این نانوذرات را علیه MRSA و تأثیرشان بر بیان ژن TNF-α در موشهای Balb/c بررسی کرد. مواد و روشها: ۶۳ موش به ۹ گروه (۷تایی) تقسیم شدند. گروههای ۵ تا ۹ با MRSA آلوده و سپس با نانوذرات Ag (15.625 mg/L) ، Cu (62.5 mg/L)، Zno وانکومایسین یا محلول نمکی درمان شدند. پس از ۱ و ۵ روز، بیان TNF-α در طحال با Real-Time PCR سنجش شد. همچنین MIC و MBC نانوذرات تعیین گردید. یافتهها: نانوذرات Ag و Cu اثرات بازدارندگی و باکتریکشی داشتند، درحالیکه ZnO بیاثر بود. در روز ۵، بیان TNF-α در گروه وانکومایسین بهطور معنیداری افزایش یافت و پس از آن نانوذرات Ag، Cu و ZnO بیشترین اثر را نشان دادند. در روز ۱، تنها وانکومایسین، Ag و Cu بیان TNF-α را افزایش دادند. نتیجهگیری: نانوذرات Ag بیشترین تأثیر را بر بیان TNF-α داشتند، که نشاندهنده پتانسیل ضدباکتریایی برتر آنهاست. این نتایج از کاربرد نانوذرات بهعنوان جایگزین یا مکمل آنتیبیوتیکها در عفونتهای MRSA حمایت میکند.