بررسی تاثیر گرایش به کارآفرینی از طریق متغیر میانجی استراتژی دیجیتالی شدن بر نوآوری مخرب در شرکت بوذرجمهر
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت دولتی، واحدتهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانش آموخته، گروه مدیریت بازرگانی، واحدتهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر گرایش به کارآفرینی بر نوآوری مخرب با نقش میانجی استراتژی دیجیتالی شدن در شرکت بوذرجمهر انجام شده است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل 201 نفر از مدیران و کارکنان شرکت بوذرجمهر در سال 1403 بود که با استفاده از فرمول کوکران، 132 نفر به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری دادهها از پرسشنامههای استاندارد گرایش به کارآفرینی (جفری و همکاران، 2002)، استراتژی دیجیتالی شدن (یوکو و همکاران، 2019) و نوآوری مخرب (لین و همکاران، 2015) استفاده شد. روایی ابزار پژوهش با استفاده از روایی محتوا و همگرا بررسی و تأیید شد. همچنین، پایایی پرسشنامهها از طریق محاسبه آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی (CR) مورد تأیید قرار گرفت. دادهها با روش معادلات ساختاری و نرمافزار Smart PLS 3 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گرایش به کارآفرینی تأثیر مثبت و معناداری بر نوآوری مخرب دارد. همچنین، استراتژی دیجیتالی شدن بهعنوان متغیر میانجی، این رابطه را تقویت میکند. یافتههای فرضیههای فرعی نیز نشان داد که گرایش به کارآفرینی تأثیر معناداری بر استراتژی دیجیتالی شدن دارد و استراتژی دیجیتالی شدن نیز بر نوآوری مخرب اثرگذار است. بنابراین، توسعه استراتژیهای دیجیتالی میتواند نقش مهمی در افزایش نوآوری مخرب ایفا کند.