تاثير آويشن باغي (Thymus vulgaris) بر بيان ژن mexC در جدايه هاي داراي مقاومت چندگانه آنتي بيوتيكي سودوموناس آئروژینوزا
نویسندگان
1 گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
چکیده
سابقه و هدف : مقاومت چنددارویی در سودوموناس آئروژینوزا به یک چالش جدی در درمان عفونتهای باکتریایی تبدیل شده است. هدف از اين پژوهش، بررسی بیان ژن mexC در جدایه های سودوموناس آئروژینوزا در حضور و عدم حضور آویشن باغی بود. مواد و روش ها : اين پژوهش به صورت تجربي بر روي نمونههای بالینی در محیط ستریماید آگار با هدف جداسازی سودموناس ائروژینوزا کشت داده شدند. عصاره آویشن باغی، تهیه و اثر ضدباکتریایی آن روش دیسک دیفیوژن مورد ارزیابی کمی اولیه قرار گرفت. حداقل غلظت مهارکنندگی ( MIC) با رقتسازی در روش میکروپلیت دایلوشن و متعاقب آن حداقل غلظت کشندگی ( MBC) ، تعیین گردیدند.مقایسه بیان ژن mexC در حضور و عدم حضور عصاره با استخراج RNA، سنتز cDNA و انجام Real-time PCR صورت پذیرفت. نتایج : در آزمون دیسک دیفیوژن ۲ سویه از ۱۰ جدایه، هاله مهار رشد نسبت به عصاره نشان دادند. هفت جدایه دارای MIC=250 و ۳ جدایه MIC=125 میلیگرم/میلیلیتر داشتند. بیان ژن mexC در تمامی ایزوله ها کاهش چشمگیری داشت. ۶ جدایه افزایش معنیدار بیان ژن نسبت به سویه استاندارد PAO1 داشتند، اما در ساير سویه هاي مورد بررسي اختلاف معني داري مشاهده نشد. نتیجهگیری: افزایش بیان mexC در جدایههای مقاوم، نشاندهنده نقش کلیدی پمپ افلاکس در دفع ترکیبات ضدباکتریایی و کاهش غلظت درونسلولی آنها است. از اين رو پيشنهاد مي گردد كه به عنوان یک عامل کمکی در در درمان آنتیبیوتیکی مورد توجه قرار گیرد. این یافتهها اهمیت بررسی ترکیبات طبیعی در تنظیم سیستمهای مقاومت باکتریایی را برجسته میسازد.