بررسی ارتباط استرس شغلی با استعداد حادثه پذیری در کارکنان یک شرکت توزیع نیروی برق
نویسندگان
1
2
3
4
5
6
doi
10.18502/tkj.v17i3.20030چکیده
مقدمه: وقوع حوادث منجر به مرگ، باعث جراحت و خسارت های اقتصادی و اجتماعی به کارکنان توزیع برق می شود. استرس شغلی می تواند سبب تأثیر منفی بر عملکر د افراد و بروز رفتار ناایمن گردد که ممکن است تحت تأثیر استعداد حادثه پذیری فرد باشد. با توجه به امکان ارتباط استرس شغلی و استعداد حادثه پذیری با رفتار ناایمن و اینکه رفتارهای ناایمن یکی از ارکان اصلی وقوع حوادث در صنعت برق بوده و غالباً آسیب های جانی و مالی جبران ناپذیری به همراه دارند. این مطالعه با هدف بررسی ارتباط استرس شغلی با استعداد حادثه پذیری و استفاده از نتایج آن در کاهش حوادث مرتبط انجام شد . روش بررسی: مطالعه از نوع توصیفی-تحلیلی بر جامعه 156 نفری کارکنان یک شرکت توزیع برق به ترتیب در سطح اطمینان، توان آزمون و ریزش، 95%، 90% و 20% در سال 98 انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه های استرس شغلی الیوت و استعداد حادثه پذیری جمع آوری و با نرم افزار 24 SPSS تجزیه وتحلیل شد. نتایج: میزان استرس شغلی در حد متوسط و میزان استعداد حادثه پذیری در حد متوسط و پایین قرار داشت. بین استرس شغلی با استعداد حادثه پذیری در این صنعت رابطه مثبت و معناداری دیده شد(001/0> P ). به ترتیب بین استرس با متغیرهای زمینه ای سابقه کار(منفی، 008/0= p ) و سطح تحصیلات(مثبت، 042/0= P ) و همچنین بین استعداد حادثه پذیری با متغیرهای سن(منفی، 016/0= P )، وضعیت تأهل(010/0= P ) و استعمال سیگار(024/0= P ) ارتباط معناداری وجود دارد . نتیجه گیری: با توجه به افزایش میزان استعداد حادثه پذیری با افزایش استرس کارکنان، نتایج این مطالعه می تواند دلیلی بر توجه بیشتر به مدیریت استرس شغلی کارکنان برای برنامه ریزی مدیران در کاهش حوادث این صنعت باشد.