شعر فارسی و انعکاس اوضاع اجتماعی به شیوة گفتگوی تمثیلی از زبان گلها
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری دانشگاه تهران وعضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی – واحد بابل
doi
چکیده
با مطالعه موضوعی آثار شاعران، این مهم دریافته میشود که این آثار تصویرگر دنیای واقعیتها و حقایق است و در آن زشتیها و زیباییهای موجود در جامعهی عصر شاعر به تصویر درآمده است. شاعران برای نشان دادن اوضاع و احوال جامعه، شگردهای مختلفی را در شعر خود گنجاندهاند یکی از این شگردها استفاده از گفتگوی تمثیلی از زبان گلهاست به طوری که در شعر هر شاعر که تراوش و خودآرایی کرده، اهمیت و ارزش معنایی شعر را رسانده است این گلها که نماینده و جایگزین انسان هستند میخواهند با روایات رمزی، پیام خود را منتقل سازند، هر چند این گفتگوها باعث لذت و سرگرمی خواننده میشود، اما غرض اصلی از آوردن این گفتگوهای تمثیلی از زبان گلها، بیان اندیشههای اجتماعی و اثبات و تأکید آنهاست. این مقاله به بررسی دو گفتگوی تمثیلی از زبان گلها میپردازد که روش بررسی آن توصیفی تحلیلی است با رویکرد مقایسهای با گفتگوهای تمثیلی دیگر تا برداشتی دیگر و خوانشی نو از این اشعار را نشان دهد.
