بی نزاکتی در محیط کار، چالشی پنهان و شایع در حوزه شغلی: یک مطالعه مروری روایتی
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.18502/tkj.v17i2.19122چکیده
مقدمه : مطالعه و بررسی رفتارهای کارکنان در محیط کار از اهمیت ویژه ای برخوردار است. شرح وظایف کارکنان نشانگر رفتارهای کاری مورد انتظار است، اما طبیعی است که کارکنان علاوه بر رفتارهای مورد انتظار، رفتارها و فعالیت های دیگری را در محیط کار از خود نشان می دهند که به عنوان بی نزاکتی در ادبیات نظری از آنها یاد شده است. لذا با توجه به اهمیت این رفتارها و تأثیر آن بر سازمان، این مطالعه با هدف بررسی ابعاد مختلف بی نزاکتی در محیط های کاری و چالش های مرتبط با آن صورت گرفت. روش بررسی : این مطالعه مروری روایتی، با تأکید بر نتایج تحقیقات بین المللی انجام شده در زمینه جنبه های مختلف بی نزاکتی در محیط های شغلی صورت گرفته است. مقالات چاپ شده در فاصله سال های 2023-2000 با استفاده از پایگاه های اطلاعاتی Scopus ، Web of Science و SID و کلیدواژه های بی نزاکتی، رفتارهای انحرافی و رفتار سازمانی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: بررسی مقالات نشان داد که شیوع بی نزاکتی در محیط های کاری بسیار بالاست و نیازمند توجه جدی در این خصوص است. همچنین بی نزاکتی در محیط کار از دیگر شکل های انحراف در محیط کار شامل، بی عدالتی تعاملی، انحراف بین فردی، پرخاشگری، قلدری متمایز است. بی نزاکتی دارای سه مشخصه اصلی شدت کم، ابهام در نیت فرد بی نزاکت و نقض هنجارها می باشد. براساس مطالعات انجام شده، منابع بی نزاکتی را می توان به سه گروه بی نزاکتی همکار، بی نزاکتی سرپرست و بی نزاکتی مشتریان یا مراجعه کنندگان تقسیم بندی نمود. همچنین نتایج نشان داد که بی نزاکتی کارکنان تأثیر منفی بر عملکرد کارکنان دارد و باعث افزایش فرسودگی عاطفی و قصد ترک شغل در کارکنان می شود. نتیجه گیری: با توجه به اینکه بی نزاکتی در محیط کار بر ارتباطات بین فردی تأثیرات منفی می گذارد، لازم است مدیریت منابع انسانی توجه خاصی نسبت به این موضوع مبذول دارد، زیرا مداخلات مدیریت منابع انسانی می تواند در کاهش چنین رفتارهایی مؤثر باشد. سازمان ها می توانند انتظارات و هنجارهایی را برای رفتار و تعاملات بین فردی در محیط کار به روشنی مشخص کنند. مشخص کردن انتظارات به صورت واضح، به کاهش سوءتفاهم ها و تعارض پنهان در محیط کار منجر می شود.