بررسی وضعیت صدا درکارگاه های صنعتی زیر 20 نفر در منطقه شمال شرق شهر اصفهان سال 1402
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
2 جهاد دانشگاهی
doi
10.18502/tkj.v17i2.19117چکیده
مقدمه: آلودگی صوتی یکی از مهم ترین عواملی است که بر سلامت کارکنان تأثیر می گذارد. تعداد زیادی از شاغلان در محیط کار یا زندگی با مشکل سروصدا مواجه هستند. بنابراین، این مطالعه با هدف بررسی وضعیت سروصدا در کارگاه های صنعتی با جمعیت کارگری کمتر از ۲۰ نفر انجام شده است . روش بررسی : این مطالعه توصیفی – مقطعی بر روی500 کارگاه صنعتی زیر20 نفر شامل کارگاه های خدمات خودرو، تراشکاری، صنایع پلاستیکی، درب و پنجره سازی، صنایع چوبی، CNC ، صنایع فلزی و جوشکاری انجام شد. کارگاه های منتخب از بین 1000 کارگاه موجود به صورت نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابتدا اطلاعات اولیه کارگاه شامل وضعیت نگهداری دستگاه ها، نوع سروصدا و سرعت پاسخ دستگاه ثبت شد. سپس صدا به وسیله ی دستگاه صداسنج ساده مدل TES52A اندازه گیری شد. نتایج : نتایج اندازه گیری صدا نشان داد که 2/63 درصد از کارگاه ها دارای وضعیت صدای مطلوب هستند. حداقل، حداکثر، میانگین و انحراف معیار صدا به ترتیب 45، 105 و 3/11 ± 79دسی بل بود. 8/82 درصد از کارکنان در کارگاه های با مواجهه با صدا از وسایل حفاظت فردی استفاده نمی کردند. حداکثر شدت صدا در گروه های شغلی درب و پنجره سازی (7/90 دسی بل) و صنایع چوبی (7/88 دسی بل) به دست آمد. همچنین، ضریب همبستگی اسپیرمن بین تراز معادل صدا و حجم کارگاه 0.315 و معنی دار ( 001/0> P )بود . نتیجه گیری : بر اساس نتایج، میزان صدا در مشاغلی مانند درب و پنجره سازی و صنایع چوبی بالاتر از حد مجاز است و بیشتر کارگران از وسایل حفاظت شنوایی استفاده نمی کنند. همچنین حجم کارگاه و تعداد افراد شاغل در هر کارگاه به عنوان یکی از عامل تاثیر گذار بر مقدار تراز معادل صدا شناسایی شد .