تعیین میزان بازماندگی شیلاتی بچه کپور ماهیان پرورشی رهاسازی شده در بخش غربی تالاب انزلی - سال 1385

نویسندگان
doi
چکیده

چکیده تالاب انزلی دارای توان اکولوژیک بالا و شرایط مناسبی برای پرورش کپورماهیان چینی درکنار سایر گونه‌های موجود می‌باشد. هدف از این تحقیق، رهاسازی بچه‌ماهیان و صید مجدد چهار گونه فیتوفاگ، بیگ‌هد، آمور و کپور معمولی پس از یک دوره 7-4 ماهه و تعیین ضریب بازگشت آن‌ها می‌باشد. این تحقیق در بهار و تابستان 1384 با رهاکرد 2200000 قطعه از انواع کپور ماهیان با میانگین وزنی 2±30 گرم به بخش‌های غربی تالاب انزلی (مناطق آبکنار، ماهروزه و قراباء) در دو نوبت و طی 95 مرحله رهاسازی آغاز گردید. درصد رهاسازی از هر گونه عبارت از 48 درصد آمور، 5/8 درصد بیگ‌هد، 5/32 درصد فیتوفاگ و 11 درصد کپور بوده است. نمونه‌برداری به‌صورت دو بار در هفته و در طول ۷ ماه صورت گرفت. وزن با دقت یک گرم و طول با دقت یک میلی‌متر اندازه‌گیری شد. جهت پردازش داده‌ها از نرم‌افزار Excel استفاده گردید. بیوماس نهایی محاسبه شده این چهار گونه معادل 4/3 تن ماهی آمور، 2/71 تن بیگ‌هد، 8/167 تن فیتوفاگ و 5/23 تن کپور بود. به‌طورکلی ایستگاه آبکنار از صید بالاتری نسبت به سایر ایستگاه‌ها برخوردار بود، زیرا حدود 48 درصد از بچه‌ماهیان در این منطقه رهاسازی شدند. میانگین طول و وزن ماهیان آمور 3±42 سانتی‌متر و 26±1121 گرم، میانگین طول و وزن ماهیان بیگ‌هد 2±47 سانتی‌متر و 42±1185 گرم، میانگین طول و وزن ماهیان فیتوفاگ 4±49 سانتی‌متر و 67±1168 گرم و میانگین طول و وزن ماهیان ماهیان کپور معمولی 3±38 سانتی‌متر و 35±1208 گرم به‌دست آمد. میزان ضریب بازگشت شیلاتی 10 درصد تعیین گردید.