تبیین اثر بخشی مدل کسبوکار اقتصاد دایرهای در شرکتهای دانش بنیان
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مدیریت اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد، گروه مدیریت بازرگانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری کارآفرینی بین الملل، واحد امارات متحده عربی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30495/jomm.2023.67763.1941چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر به کارگیری مدل کسبوکار اقتصاد دایرهای برای شرکتهای دانش بنیان میباشد. این پژوهش از نظر هدف، در دسته پژوهشهای کاربردی و بر اساس نحوه جمعآوری دادهها، توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش عبارتند از کلیه مدیران شرکتهای دانش بنیان پنج استان کشور که در سال 1400 به خدمت اشتغال داشتهاند؛ که تعداد 354 نفر به عنوان نمونه تحقیق، به روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده که روایی و پایایی آن مورد تأیید قرار گرفت. برای تحلیل دادههای گردآوری شده از آزمونهای کولموگروف- اسمیرنف، به منظور نرمال بودن دادهها و همچنین تحلیل عاملی تأییدی و روش معادلات ساختاری از نرمافزار (AMOS24) استفاده شد. یافتهها نشان داد که در بین مؤلفههای مورد مطالعه به ترتیب: فرآیند با ضریب مسیر (0/76)، الزامات اجرای اقتصاد دایرهای (0/88)، رابط کاربری (0/97)، اکوسیستم با ضریب مسیر (0/99)، ساختار مالی (0/99) و ارزش (0/99) بیشترین تأثیر را در مدل کسبوکار اقتصاد دایرهای دارند. مدل حاصل از این پژوهش میتواند راهگشای دستاندرکاران و برنامهریزان معاونت علمی ریاست جمهوری، وزارت علوم، مدیران پارکهای علم و فناوری جهت پیادهسازی و اجرای موفق اقتصاد دایرهای و مدل کسبوکار مربوطه، ارتقای سطح اقتصادی کشور و نیز ایجاد فرصتهای نوآورانه و سازگار با محیطزیست جهت افزایش اشتعال و رونق اقتصادی میباشد.