رابطه حمایت سازمانی ادراک شده با بهزیستی روانشناختی کارمندان شهرداری: نقش میانجی ملال شغلی

نویسندگان

1 دانشگاه صنعتی امیرکبیر

2

3

doi
10.18502/tkj.v16i4.17560
چکیده

مقدمه: عملکرد شهرداری و کارمندان آن به عنوان مهمترین نهاد در ساختار مدیریت شهری، نقشی مهم در کیفیت زندگی و مشارکت شهروندان دارد؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر نقش میانجی ملال شغلی در رابطه حمایت سازمانی ادراک شده با بهزیستی روانشناختی کارمندان شهرداری بود. روش بررسی: روش پژوهش توصیفی همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کارمندان شهرداری تهران به تعداد 500 نفر در سال 1401 بودند که بر اساس جدول کرجسی و مورگان تعداد 220 نفر (92 نفر زن و 128 نفر مرد) از طریق روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در پژوهش شامل مقیاس ملال شغلی (ریجسیگر و همکاران، 2012)، حمایت سازمانی ادراک شده (آیزنبرگ و همکاران، 1986) و بهزیستی روانشناختی (ریف، 1989) بود. تحلیل داده ها با استفاده از روش همبستگی پیرسون، مدلسازی ساختاری و الگوریتم حداقل مربعات جزئی ( Smart PLS3 ) و نرم افزار ( SPSS16 ) انجام شد. نتایج: نتایج حاکی از برازش مدل کلی پژوهش با داده های تجربی بود. یافته ها نشان داد که ملال شغلی و حمایت سازمانی ادراک شده به صورت مستقیم قادر به پیش بینی بهزیستی روانشناختی هستند (001/0 p< ). همچنین اثر غیرمستقیم حمایت سازمانی ادراک شده با میانجیگری ملال شغلی بر بهزیستی روانشناختی معنادار بود (001/0 p< ). نتیجه گیری: بر اساس یافته های پژوهش می توان گفت که ملال شغلی و حمایت سازمانی ادراک شده نقش کلیدی در پیش بینی بهزیستی روانشناختی دارند و توجه بیشتر مراکز مشاوره و روان درمانی به این متغیرها در پیش بینی بهزیستی روانشناختی کارمندان ضروری به نظر می رسد.