شناسایی و اولویتبندی عوامل مؤثر بر توسعه همکاریهای حمل و نقل، گمرک و ترانزیت ایران با سایر کشورها
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت بازرگانی، واحد بینالمللی خرمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمشهر، ایران
2 استادیار، گروه ریاضی، واحد آبادان، دانشگاه آزاد اسلامی، آبادان، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، واحد بینالمللی خرمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خرمشهر، ایران
doi
10.30495/jomm.2023.71525.2012چکیده
هدف از این تحقیق شناسایی و اولویتبندی عوامل مؤثر بر توسعه همکاریهای حمل و نقل، گمرک و ترانزیت ایران با سایر کشورها است. این پژوهش از نظر روش یک پژوهش آمیخته است. بخش کیفی پژوهش شامل مصاحبه با خبرگان است، بنابراین جامعه آماری مورد نظر را خبرگان آشنا به موضوع پژوهش تشکیل دادند. در ابتدا نتایج بخش کیفی مصاحبه با روش داده بنیاد، اشتراوس و کوربین کدگذاری گردیده است و سپس شناسایی و رتبهبندی عاملهای مؤثر بر توسعه همکاریهای حمل و نقل، گمرک و ترانزیت ایران با سایر کشورها مورد بررسی قرار گرفت در بخش کمی نیز از پرسشنامه بسته استفاده گردید. جامعه آماری در بخش کیفی شامل 12 نفر از خبرگان و در بخش کمی شامل 127 نفر از کارشناسان و مدیران گمرکی میباشند. برای پایایی پرسشنامه بخش کمی روش آلفای کرونباخ مورد استفاده گردید. در مرحله و گام بعدی تحقیق با استفاده از روش کدگذاری محوری و با تجزیه و تحلیل در نظریه پردازی داده بنیاد رابطه بین طبقههای تولید شده در مرحله کدگذاری باز برقرار شده و ارتباط سایر طبقهها با طبقه محوری در 6 عنوان که عبارتند از : 1. شرایط علی، 2. پدیده محوری، 3. راهبردها و اقدامات، 4. شرایط مداخلهگر، 5. شرایط زمینهای 6. پیامدها بر اساس مدل پارادایمی (استراوس و کوربین، ۱۹۹۸) به دست آمد. قبل از آن و با در نظر گرفتن این 6 طبقه و ارتباط آنها با هم و با نظر اساتید و کارشناسان امر از کلیه شاخصهای به دست آمده مقولههای اصلی و فرعی شناسایی شده و اولویت و رتبهبندی آنها نیز مشخص گردیدند. در بخش کمی رنیز، روش تجزیه و تحلیل اطلاعات شامل آزمون t و با استفاده از معادلات ساختاری تعیین گردیده است و توسط نرمافزار اس پی اس اس و اسمارت پی ال اس مورد تحلیل قرار گرفت.