فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: روش های QEC و ART ابزارهایی سودمند برای شناسایی فاکتورهای خطر ایجادکننده اختلالات اسکلتی عضلانی مرتبط با کار در صنایع می باشند لذا این پژوهش با هدف ارزیابی ارگونومیکی وضعیت های کاری با این روش ها و تعیین میزان شیوع ناراحتی های اسکلتی عضلانی در یک صنعت کاشی انجام شده است. روش بررسی: در این مطالعه تحلیلی _ مقطعی وضعیت های کاری یک صنعت کاشی در سال 1402 بااستفاده از روش های QEC و ART ارزیابی شد. همچنین ناراحتی های اسکلتی عضلانی ۶۶ کارگر با استفاده از پرسشنامه نوردیک ثبت شدند. داده ها به نرم افزار spss نسخه 19 منتقل و از آزمون های کای اسکوئر، t مستقل، فیشر و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج: میانگین و انحراف معیار سن کارگران مطالعه شده 11/6 ± 6/30 سال، سابقه کار 95/4 ± 97/5 سال و شاخص توده بدنی آن ها 42/3 ± 69/23 بود. 68 درصد کارگران حداقل در یکی از نواحی بدن مبتلا به ناراحتی اسکلتی عضلانی بودند. شایع ترین ناراحتی کمردرد(50 درصد) بود. بین ناراحتی های شانه، کمر، ساق پا و مچ دست با سابقه کار ارتباط معنی داری وجود داشت ( P<0.05 ). همچنین بین ناراحتی های شانه و مچ دست با سن ارتباط معنی داری وجود داشت ( P<0.05 ) . همبستگی مثبت و معنی داری بین نمرات روش های ART و QEC به دست آمد (برای QEC با ART سمت راست r=0.591 و P<0.001 و برای QEC با ART سمت چپ r=0.524 و P<0.001 ). نتیجه گیری: با عنایت به شیوع بالای ناراحتی های اسکلتی عضلانی در این صنعت، اصلاح ایستگاه های کاری متناسب با نتایج به دست آمده روش های ART و QEC ضرورت دارد.