نظریهپردازی و مدلسازی برای آموزش زبان فارسی (آزفا): با رویکرد پژوهش کیفی
نویسندگان
1 دانشگاه فرهنگیان
doi
10.30466/jispll.2025.55612.1008چکیده
نظریهپردازی و مدلسازی آموزش زبان فارسی شیوهای علمی برای آسیبشناسی وضعیت موجود و استخراج نظریه و مدل برای ترسیم وضعیت مطلوب است. این رویکرد میتواند الگوها، روشها و مهارتهای آزفا را در مراکز و گروههای آموزشی توصیف و تحلیل نماید و موارد موفق را شناسایی کرده و بین گرایشهای مختلف آن درک مشترک ایجاد کند. جامعۀ آماری مراکز آزفا در ایران و خارج از ایران است و حجم نمونه با روش خوشهسازی انجام میگیرد. مبانی نظری آن نظریههای مختلف آموزش زبان است و پیشینه آزفا در مراکز مختلف مورد بررسی و مقایسه قرار میگیرد. دامنۀ پژوهش شامل الگوها، روشها و مهارتهای تدریس، ارزشیابی، سنجش وآزمونسازی، طراحی آموزشی، سناریوهای تدریس و الگوها و سبکهای مختلف مدیریت کلاس است. روش پژوهش ترکیبی است؛ ابتدا از روش روایتپژوهی و پدیدارشناسی برای گردآوری دادهها استفاده میشود و سپس بر اساس نظریۀ دادهبنیاد غربالگری میشود. سپس نظریه متناسب با رویکرد قیاسیاستقرائی تدوین میشود و در پایان مدلی متناسب بر اساس یافتهها ترسیم میگیرد. این پژوهش میتواند نقاط ضعف و قوت وضعیت موجود آزفا را ترسیم کند و برای وضعیت مطلوب آن مدلی علمی ارایه کند. نوآوری این پژوهش در آن است که میتواند مبنایی برای تدریس و آزمونسازی آزفا و طراحی و تدوین کتابهای درسی آن گردد.