نقش فشار مدیرعامل در تصمیم گیری‏های مديريت سود با تأکید بر ویژگی‏های شخصیتی مدیران مالی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی،گروه حسابداری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت ، ایران

2 استادیارگروه حسابداری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

3 دانشیار مالی ، گروه حسابداری و مالی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

doi
چکیده

در اين مقاله نقش فشار مدیرعامل در تصمیم گیری‏های مديريت سود با تأکید بر ویژگی‏های شخصیتی با سه رويکرد رفتاری در نمونه آماری به تعداد 65 نفر از مدیران مالی شرکت‏های بورسی مورد بررسی قرار گرفته است. فشار مدیرعامل به عنوان متغیر مستقل و تصمیم گیری‏های مدیریت سود به عنوان متغیر وابسته و ویژگی‏های شخصیتی بعنوان متغیر تعدیل گر و دموگرافی افراد بعنوان متغیر کنترلی مدیران مالی در نظر گرفته شد. همچنین پژوهش حاضر از لحاظ روش گردآوری داده‏ها یک پژوهش پیمایشی و توصیفی و کمی و از نوع همبستگی و پس رویدادی است. جامعه آماری این تحقیق کلیه شرکت‏های فعال در بورس اوراق بهادار تهران که در 2 سال اخیر، از سال 1398 و 1399 صورت‏های مالی آنها حسابرسی شده باشد، انتخاب شده است. با توجه به اینکه جامعه تحقیق محدود و شامل تمامی مدیران مالی شرکتهای بورسی است، بهترین روش نمونه گیری، روش نمونه‏گیری هدفمند از نمونه‏های در دسترس خواهد بود. همچنین قلمرو زمانی این تحقیق برای جامعه مورد مطالعه شامل مدیران مالی شرکتهای پذیرفته شده در سال 1399 می‏باشد. برای تعیین پایایی پرسشنامه، ابتدا از طریق پیش آزمون، تعدادی پرسشنامه بین یک نمونه تصادفی توزیع شد و سپس با استفاده از نرم افزار SPSS ضریب آلفای کرونباخ محاسبه گردید و برای آزمون فرضیه‏ها از رگرسیون حداقل مربعات در نرم افزار ایویوز استفاده شد. نتايج اين پژوهش نشان می‏دهد رابطه مثبت و معناداری بین فشار مدیرعامل بر تصمیمات مدیریت سود وجود دارد. اما رابطه معناداری بین فشار مدیرعامل بر تصمیمات مدیریت سود با دو رویکرد رعایت و عدم رعایت استانداردهای حسابداری وجود ندارد. همچنین عوامل تعدیل گر ویژگی‏های شخصیتی بغیر از هوش هیجانی، تأثیر معناداری در تصمیمات مدیریت سود نداشته است. بنابراين به نظر می‏رسد در ایران چون مديران مالی توسط مدیران عامل شرکت‏ها انتخاب می‏شوند، مدیران جهت تأمین اهداف خود آنها را زیر سلطه می‏گیرند. مدیران مالی در چنین شرایطی جهت حفظ منافع و موقعیت شغلی و ارتقاء جایگاه سازمانی خود در تصمیم گیری‏های مدیریت سود، ويژگی‏های شخصیتی و استانداردهای حسابداری را مد نظر قرار نمی دهند.