طراحی مدل پارادایمی ماندگاری گردشگران در مقاصد گردشگری شهری
نویسندگان
1 گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 گروه مدیریت بازرگانی، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی
3 گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، واحد تهران غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ايران
4 گروه آمار، دانشکده علوم و فناوریهای همگرا، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه : میزان اثرات مثبت گردشگری بر جوامع به ماندگاری گردشگران وابسته است هر چه طول اقامت گردشگر در مقصد گردشگری بیشتر باشد نرخ اشتغال هتلها و میزان هزینه گردشگران در مقصد گردشگری بیشتر بوده و بهاینترتیب مقصد گردشگری از منافع گردشگر استفاده بیشتری خواهد ماندگاری گردشگران و در این میان اقامت طولانیمدت با توجه به ارتباط مثبت با درآمد کلی حاصل از فعالیتهای گردشگری به متغیری مهم برای همه مقاصد گردشگری تبدیلشده است. از این رو شناسایی و آگاهی طول مدت اقامت گردشگران و عوامل تاثیر گذار بر ماندگاری آنان برای برنامه ریزی و مدیریت گردشگری و تدوین سیاستهای بازاریابی گردشگری به عنوان عنصری ضروری یاد میشود. روش پژوهش: در این تحقیق از رویکرد نظریه داده بنیاد استفاده شد..به منظور جمع آوری دادهها با 17نفراز کارشناسان و خبرگان بخش گردشگری.مصاحبه های عمیق انجام گرفت. تعیین حجم نمونه نیل به نقطه اشباع نظری بود.تمامی افراد نمونه مورد مطالعه با رویکرد هدفمند و به روش گلوله برفی انتخاب شدند. کدگذاری و تحلیل دادهها طی سه مرحله با استفاده از نرم افزارمکس کیو دی ای به انجام رسید . یافته ها: یافته ها نشان داد که شرایط علی (شامل 2 مقوله اصلی، 8 مقوله فرعی و 36 مفهوم)، شرایط زمینه ای (شامل 3 مقوله اصلی، 5 مقوله فرعی و 19 مفهوم)، شرایط مداخله گر (شامل 2 مقوله اصلی، 5 مقوله فرعی و 14 مفهوم)، راهبردها (شامل2 مقوله اصلی، 5 مقوله فرعی و 15 مفهوم) و پیامدها (3 مقوله اصلی، 6 مقوله فرعی و 24 مفهوم) معرفی شدند. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق در راستای نظریه داده بنیاد بیانگر آن بود که عوامل علی شامل 2 مقوله اصلی (عوامل محلی ،وضعیت وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی ) شرایط زمینه ای شامل 3 مقوله اصلی (شرایط محیط کلان سیاست گذاری ،برنامه ها، رویکرد سیستمی)،عوامل مداخله گر شامل 2 مقوله اصلی (قوانین و مقررات، تدوین سیاست های کلان حوزه گردشگری)، راهبردها دارای 2 مقوله اصلی (تقویت و بهبود زیرساختها، جایگاهیابی ایران به عنوان مقصد گردشگری) و پیامدها شامل 3 مقوله اصلی (پیامدهای فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی) بود.