فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: هدف اصلی این تحقیق مطالعه رابطه بین انجام فعالیت‌بدنی در مدارس با خودکارآمدی جسمانی و تجربه یادگیری دانش‌آموزان متوسطه دوم شهر رامیان بود. روش‌شناسی: از روش تحقیق همبستگی برای انجام این تحقیق استفاده شد. تمامی دانش‌آموزان متوسطه دوم شهر رامیان به تعداد 768 دانش‌آموز (291 دانش آموز دختر و 477 دانش آموز پسر) شکل دهنده جامعه آماری این مطالعه بودند که تعداد 257 دانش‌آموز به عنوان نمونه در نظر گرفته شدند و انتخاب آن‌ها به شکل تصادفی طبقه‌ای انجام شد. سه پرسش‌نامه استاندارد ابزار گردآوری داده‌های این مطالعه بودند که شامل فعالیت‌بدنی دنگ و همکاران (2007)، میزان خودکارآمدی جسمانی دویر و همکاران (2012) و میزان تجربه یادگیری مک‌گویر و همکاران (2014) بود. داده‌های مطالعه در دو بخش توصیفی و استنباطی با استفاده از دو نرم‌افزار آماری SPSS و Smart PLS تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد بین انجام فعالیت‌بدنی در مدارس با خودکارآمدی جسمانی دانش آموزان متوسطه دوم رابطه مثبت و معنی‌داری وجود دارد. بخش دیگری از نتایج مشخص نمود بین انجام فعالیت‌بدنی در مدارس با تجربه یادگیری دانش‌آموزان متوسطه رابطه معنی‌داری وجود ندارد. در نهایت رابطه مثبت بین انجام فعالیت‌بدنی در مدارس و تجربه یادگیری دانش‌آموزان متوسطه دوم با نقش میانجی خودکارآمدی جسمانی تأیید شد. نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج این مطالعه می‌توان چنین نتیجه‌گیری نمود که فعالیت‌بدنی می‌تواند پیامدهای مثبتی مانند افزایش خودکارآمدی جسمانی را برای دانش آموزان به همراه داشته باشد؛ بنابراین تدوین برنامه‌های ورزشی منظم فراتر از برنامه‌های درس ورزش در مدارس برای دانش‌آموزان پیشنهاد می‌شود.