ارائه مدل همسوسازی استراتژی های سازمانی در جهت بسترسازی مناسب برای بازاریابی دیجیتال در صنعت پتروشیمی با تاکید بر تحولات دیجیتال
نویسندگان
1 گروه مدیریت صنعتی ، واحد تهران مرکزی ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران
2 گروه مدیریت صنعتی ، واحد تهران مرکزی ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران
3 گروه مدیریت صنعتی،واحد تهران مرکزی ،دانشگاه آزاد اسلامی ،تهران ، ایران
4 گروه مدیریت مالی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر باهدف واکاوی شاخصهای مدل همسوسازی استراتژی های سازمانی در جهت بسترسازی مناسب برای بازاریابی دیجیتال با تحولات دیجیتال در صنعت پتروشیمی انجام شد. مشارکتکنندگان این پژوهش، مدیران صنعت پتروشیمی باسابقه تدریس حداقل 15 سال و دارای مدرک کارشناسی ارشد و بالاتر بودهاند. انتخاب افراد به روش نمونهگیری هدفمند انجام گردید. نمونهگیری با مشارکت 15 نفر از صاحبنظران و خبرگان صورت گرفت. ابزار جمعآوری دادهها، شامل دو بخش، 1-بررسی و کنکاش اسناد بالادستی، اسناد صنعت پتروشیمی در بخش کتابخانهای، 2- مصاحبه نیمه ساختاریافته در بخش میدانی بود که مصاحبه نیمه ساختاریافته با مشارکتکنندگان تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت. براي تجزیهوتحلیل دادههای کیفی از روش تحلیل مضمون براساس الگوی آتراید-استرلینگ استفاده شد. به منظور حصول اطمینان از روایی، سؤالات مصاحبه مورد تائید 3 نفر از صاحب نظران باتجربه مدیریت و برنامه ریزی صنعت پتروشیمی که 1 نفر دارای مدرک کارشناسی ارشد و 2 نفر دارای مدرک دکتری بودند قرار گرفت. و به منظور سنجش پایایی از ضریب آلفای کریپندورف استفاده گردید که مورد تائید قرار گرفت. در قسمت تحلیل مضمون از نرم افزار ATLASTI استفاده شده است. نتایج حاصل از تحلیل عاملی نشان میدهد که از میان 136 شاخص (گویه) موجود، 20 مضمون پایه قابل شناسایی است و 5 دسته مضمون سازنده به دست آمده است. در مدل شناسایی شده 5 مضمون سازنده مشخص شدند: الزامات تحقق همسویی استراتژیک، موانع و چالش های صنعتی و اجرایی، وضعیت تحولات دیجیتال، تمرکز بر اجرای استراتژی و بهره وری همه جانبه. همسوسازی استراتژی های سازمانی با تحولات دیجیتال در صنعت پتروشیمی مستلزم تحقق الزامات تحقق همسویی استراتژیک است. در این مدل 20 مضمون اولیه مشخص شد. این مضامین عبارتند از: زیرساخت، بازار، عوامل حاکمیتی، تامین مالی، تخصص و دانش، قوانین و مقررات، اجرایی، شرایط اقتصادی، شرایط اجتماعی و فرهنگی، شرایط سیاسی، محدودیت های فناوری و تخصصی، ویژگیها و پتانسیل نسل جدید، محیط عمومی، محیط صنعت، جایگاه یابی، الزامات اجرایی، ابعاد مالی و اقتصادی، توسعهی کسب و کار و نقش توسعهای و بهبود کیفیت زندگی.