بررسی تاثیر فعالیت بدنی بر متغیرهای خویشتن¬داری، مسئولیت¬پذیری، گریز و اجتناب و حل مدیرانه مساله کادر پلیس شهر بغداد
نویسندگان
1 هیات علمی واحد تهران مرکز
2 استادیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی، دانشگاه کربلاء، عراق
3 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)
4 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان(خوراسگان)، ایران
doi
https://doi.org/10.82586/jpmh.2024.1129887چکیده
هدف از این تحقیق بررسی تاثیر فعالیت بدنی بر متغیرهای خویشتنداری، مسئولیتپذیری، گریز و اجتناب و حل مدیرانه مساله کادر پلیس شهر بغداد بود. تحقیق حاضر از نوع توصیفی همبستگی بود . جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه کارکنان اداره پلیس عملیاتی شهر بغداد بود، که با حجمی به تعداد 9 هزار نفر برآورد شدهاند. با توجه به جدول کرجسی و مورگان 380 نفر به عنوان نمونه آماری از کادر پلیس شهر بغداد و به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، دو پرسشنامه فعالیت بدنی شارکی و راهبردهای مقابله ای لازاروس و فولکمن (1998) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه و معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار PLS و SPSS استفاده شد. نتایج حاکی از آن بود که بین فعالیت بدنی و خویشتن داری کادر پلیس شهر بغداد رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد . همچنین بین فعالیتبدنی و مسئولیتپذیری کادر پلیس شهر بغداد رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد . همچنین بین فعالیت بدنی و گریز و اجتناب کادر پلیس شهر بغداد رابطه منفی و معنی داری وجود دارد . همچنین بین فعالیت بدنی و حل مدیرانه مساله کادر پلیس شهر بغداد رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد . همچنین نتایج رگرسيون چندگانه نشان داد که 6/3 درصد از خویشتنداری، 5/5 درصد از مسئولیتپذیری، 6/5 درصد از گریز و اجتناب و 7/7 درصد از حل مدیرانه مساله توسط فعالیت بدنی تبیین میشود.