نقش نظامشاهیان و عادلشاهیان در خلق آثار تعلیمی ظهوری ترشیزی*
نویسندگان
1 استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامى واحد علوم و تحقیقات
2 دانشجوى دکترى زبان و ادبیات فارسى واحد علوم و تحقیقات
doi
چکیده
نورالدین محمد ظهورى ترشیزى در قریه جمند ترشیز از توابع خراسان در حدود سال 944 ق دیده به جهان گشود و پس از رشد و نمو و کسب فضائل و آموختن هنر شاعرى در ایام جوانى به دارالعباده یزد رفت و آنجا ندیم و همنشین وحشى بافقى گردید. بعد از مدتى راه شیراز را در پیش گرفت و در آن شهر نزد درویش حسین به کتابت مشغول گشت و سرانجام پس از هفت سال مصاحبت با درویش حسین در سال 988 ق به هند رحل عزیمت افکند، ابتدا در احمدنگر هند با مولانا ملک قمى آشنا شد. در این شهر نظامشاهیان از جمله مرتضى نظامشاه و برهان نظامشاه مربّى و حامى او گردیدند و وى را در طبع آزمایى و خلق آثار هنرى و تعلیمى یارى نمودند. پس از پانزده سال سکونت در احمدنگر، ظهورى ترشیزى در پى ملک قمى رهسپار بیجاپور گشت و در کنف حمایت ابراهیم عادلشاه ثانى در آمد. وى در این عهد به مقام ملک الشعرایى دست یافت. ظهورى ترشیزى بالغ بر بیست سال از الطاف و مراحم ابراهیم عادلشاه برخوردار گردید و قسمت عمدهاى از کلیات آثار ادبى و تعلیمى خود را در بیجاپور فراهم آورد.
