فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پرسنل بهداشتی به علت ماهیت شغلی، مستعد اختلال خواب هستند که بر روی عملکرد رفتاری و شناختی افراد تأثیر منفی زیادی می گذارد که می تواند توانایی کار در پرسنل بهداشتی را کاهش دهد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط خواب آلودگی روزانه و عوامل مؤثر بر آن با شاخص توانایی کار می باشد. روش ها: این مطالعه به صورت مقطعی بر روی 384 پرسنل بخش های مختلف بیمارستان الزهرا اصفهان می باشد که به صورت نمونه گیری سهمیه ‎ ای و بر اساس نسبت تعداد هر رده شغلی به کل پرسنل بیمارستان انتخاب شدند . برای شرکت کنندگان چک ‎ لیست متغیرهای دموگرافیک و شغلی و دو پرسشنامه ESS (EPWORTH SLEEPINESS SCALE) و WAI (WORK ABILTY INDEX) تکمیل شد. کسب نمره ۱۳ و بیشتر برای پرسشنامه ESS به عنوان معیار خواب آلودگی مفرط روزانه و کسب نمره ۲۸ و کمتر برای پرسشنامه WAI به عنوان توانایی انجام کار ضعیف در نظر گرفته شد. یافته ها: 48% شرکت کنندگان مرد و ۵۲% زن بودند. میانگین سنی شرکت کنندگان 65/7 ± 79/35 و میانگین سابقه کار آن ها 24/7 ± 48/10 سال بود. نتایج بررسی ها نشان داد که بین خواب آلودگی روزانه با متغیرهای دموگرافیک و شغلی به جز جنس، ارتباط معناداری وجود دارد. در رابطه با توانایی انجام کار نیز ارتباط معناداری با متغیرهای فوق به جز جنس، تحصیلات و رده شغلی دیده شد. بین خواب آلودگی روزانه و توانایی انجام کار ارتباط قوی معکوس و معنادار مشاهده شد. r=.-0.62, p<0.001) ) بحث: ارتباط شاخص WAI و ESS در پرسنل، حاکی از آن است که با اصلاح وضعیت خواب و کنترل عوامل مؤثر بر آن که منجر به خواب آلودگی روزانه می شوند، می توان وضعیت توانایی انجام کار در پرسنل را بهبود بخشید.