تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر میزان پروتئین‌های داینامیک میتوکندریایی (MFN2 و FIS1) در عضله نعلی رت‌های نر نژاد ویستار

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علی‌آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی‌آباد کتول، ایران.

2 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد علی‌آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی‌آباد کتول، ایران.

3 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی ( ره) شهرری - - گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه ازاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره) شهرری

doi
https://doi.org/10.82586/jpmh.2025.1123530
چکیده

زمینه و هدف: ﻋﻤﻠﮑﺮد ﻣﯿﺘﻮﮐﻨﺪري ﺑﻪ ﺷﺪت ﺑﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮات ﻣﻮرﻓﻮﻟﻮژﯾﮑﯽ و ﺳﺎﺧﺘﺎري آنﻫﺎ واﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان پویایی یا داﯾﻨﺎﻣﯿﮏ ﻣﯿﺘﻮﮐﻨﺪري ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷود. پویایی و داینامیک میتوکندری می‌تواند از طریق پروتئین‌های MFN2 و FIS1 تنظیم شود؛ بنابراین، هدف از انجام تحقیق حاضر، تاثیر تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر میزان پروتئین‌های داینامیک میتوکندریایی (MFN2 و FIS1) در عضله نعلی رت‌های نر نژاد ویستار می‌باشد. مواد و روش‌ها: در این پژوهش تجربی، تعداد 12 سر رت از نژاد ویستار با میانگین وزنی 30±280، به صورت تصادفی به دو گروه: 1. گروه کنترل، 2. HIIT (هر گروه 6 سر) تقسیم شدند. رت‌های گروه HIIT به مدت 8 هفته، هر هفته 5 جلسه و هر جلسه شامل 10 تناوب با شدت بالا به مدت 3 دقیقه که تناوب‌های استراحتی 2 دقیقه‌ای تمرین کردند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین بافت عضله اسکلتی نعلی از بدن حیوان شد. محتوای متغیرها از طریق روش آزمایشگاهی وسترن‌بلات اندازه‌گیری شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها داده‌ها از طریق آزمون t-مستقل در نرم‌افزار‌های SPSS نسخه 27 و گراف‌پد پریسم نسخه 2/2/10 انجام شد. سطح معنا‌داري کمتر از 05/0≥p بود. یافته‌ها: محتوای درون سلولی پروتئین‌ MFN2 تغییر معنی‌داری را در گروه HIIT نسبت به گروه کنترل نشان نداد (66/0P=). در مقابل محتوای درون سلولی پروتئین‌ FIS1 کاهش معنی‌داری را نشان داد (004/0P=). نتیجه‌گیری: به نظر می‌رید تمرین HIIT نمی‌تواند تعادل بین ﻫﻤﺠﻮﺷﯽ یا فیوژن و ﺷﮑﺎﻓﺖ یا فیژن میتوکندری را تعدیل کند و در نتیجه به بهبود کیفیت و عملکرد میتوکندری کمک کند.